บทที่ 174 ในใจมีฉัน

ซูจิ่นนั่งเงียบๆ อยู่ข้างหลินจื้อหย่วน นั่งฟังเขาพูดคุยกับคุณตำรวจทั้งสอง จนเริ่มจะปะติดปะต่อเรื่องราวทั้งหมดได้ว่าเกิดอะไรขึ้นกันแน่

"หัวหน้าหลิน เอกสารฉบับนี้ต้องรบกวนให้คุณเซ็นชื่อหน่อยครับ ฉบับนี้ด้วยครับ"

หลินจื้อหย่วนเซ็นชื่อไปพลาง ถามไปพลาง "ผู้กำกับหวง จากประสบการณ์ของคุณ หลี่โหย่วไฉน่าจะโดนตัดสินจำคุกกี่ปีครับ"

"หัวหน้าหลิน การถืออาวุธบุกรุกเคหสถานเพื่อทำร้ายร่างกายถือเป็นคดีอุกฉกรรจ์ ถ้ามีผู้เสียชีวิต โทษสูงสุดคือประหารชีวิตเลยนะครับ แต่คดีนี้ไม่ได้สร้างความเสียหายร้ายแรงอะไร คุณเองก็ไม่ได้บาดเจ็บแม้แต่น้อย ดังนั้นหลี่โหย่วไฉต้องได้รับการลดหย่อนโทษแน่นอนครับ คาดว่าน่าจะโดนจำคุกไม่เกินสามปีครับ" ผู้กำกับหวงพูดไปพลาง ลอบสังเกตท่าทีของหลินจื้อหย่วนไปพลาง เขากลัวว่าหัวหน้าหลินคนนี้จะไม่พอใจกับผลลัพธ์ ก็เลยต้องอธิบายเพิ่มอีกนิดหน่อย "หัวหน้าหลินก็ทราบดีใช่ไหมครับ ว่าเรื่องการกำหนดโทษในขั้นตอนสุดท้ายไม่ใช่หน้าที่ของพวกเราแล้ว เป็นเรื่องของทางศาลน่ะครับ"

แต่หลินจื้อหย่วนก็ไม่ได้ใส่ใจหรอก ขอแค่หลี่โหย่วไฉโดนตัดสินจำคุก ต่อให้แค่ครึ่งปี งานของมันก็ต้องหลุดลอยไปอยู่ดี แถมเรื่องขี้โม้โอ้อวดที่มันเคยพ่นไว้ก็ย่อมไม่มีใครเชื่ออีกต่อไป แค่นี้จุดประสงค์ของเขาก็บรรลุผลแล้ว