บทที่ 189 บันดาลโทสะเพื่อหญิงงาม

เฟิงหมิงต๋าไม่ยอมกลับไปที่ห้องส่วนตัวของตัวเอง เขาดึงเก้าอี้มานั่งลงข้างๆ หลินจื้อหย่วน ทำตัวราวกับหญิงสาวในห้องหอที่ไม่ได้เจอสามีมานาน พร่ำพูดไม่หยุดปาก โดยไม่สนใจสายตารังเกียจของเพื่อนๆ ร่วมชั้นที่นั่งอยู่รอบๆ เลย

หลินจื้อหย่วนยกนาฬิกาข้อมือยี่ห้อชุนฮวาที่ผลิตในอานตงขึ้นมาดู สีหน้าของเขาก็เปลี่ยนไปทันที เป็นเพราะเฟิงหมิงต๋าเอาแต่ชวนคุยอยู่ข้างๆ ทำให้เขาลืมดูเวลา ตอนนี้ทุ่มสิบห้านาทีแล้ว ต่อให้ออกเดินทางเดี๋ยวนี้ ก็ไปถึงสถาบันเหล็กกล้าสายแน่นอน

"ผู้กำกับเฟิง ผมมีธุระต้องรีบไปก่อนนะครับ ไว้คราวหน้าค่อยเจอกันใหม่" หลินจื้อหย่วนรีบลุกขึ้นยืน แล้วก้าวเท้ายาวๆ เดินออกไปอย่างรวดเร็ว

เหลียงจิ้งวิ่งตามออกมา "หลินจื้อหย่วน นายรับปากแล้วนะว่าจะกลับมา พวกเรารอนายอยู่นะ ถ้านายกล้าเบี้ยวล่ะก็..." เธอทำท่าปาดคอข่มขู่

เฟิงหมิงต๋าก็วิ่งตามออกมาเช่นกัน "หัวหน้าหลิน คุณจะไปไหนครับ ผมเอารถมาด้วย เดี๋ยวผมให้รถไปส่งคุณนะ"