บทที่ 191 ฤดูใบไม้ผลิหวนคืนสู่ผืนดิน

ท่ามกลางสายตาของผู้คนมากมาย ซูจิ่นรีบกินข้าวอย่างรวดเร็ว แล้วก็ส่งสายตาอ้อนวอนไปให้หลินจื้อหย่วน

ไม่ต้องรอให้เธอเอ่ยปาก หลินจื้อหย่วนก็รู้ใจเธอทันที

ซูจิ่นคงจะรู้สึกอึดอัดที่ต้องอยู่ที่นี่ และอยากจะกลับแล้ว

หลินจื้อหย่วนจึงลุกขึ้นขอตัวลากลับ งานเลี้ยงอาหารค่ำจึงจบลงเพียงเท่านี้ ทุกคนต่างพากันสวมเสื้อโค้ตและเดินออกจากห้อง

เฟิงหมิงต๋าเดินไปส่งหลินจื้อหย่วนจนถึงชั้นล่าง "หัวหน้าหลิน ให้รถผมไปส่งพวกคุณเถอะครับ ดูสิมืดค่ำป่านนี้แล้ว"