บทที่ 196 เบอร์หนึ่งแห่งกรมตำรวจ

พอเห็นฉีหงไฉเดินกลับมา ผู้ปกครองทั้งสี่คนที่ยืนรออยู่หน้าห้องฉุกเฉินก็กรูเข้าไปหาอีกครั้ง พากันถามไถ่เจื้อยแจ้ว "ผู้กำกับฉี พวกเราทำตามที่คุณสั่ง รออยู่ที่นี่อย่างสงบเสงี่ยมมาตลอดเลยนะคะ"

"ผู้กำกับฉี แล้วตอนนี้เราจะทำยังไงกันดี คุณช่วยชี้แนะพวกเราหน่อยสิครับ!"

ฉีหงไฉในตอนนี้แตกต่างจากเมื่อครู่อย่างสิ้นเชิง ใบหน้าคล้ำเคร่งขรึมราวกับแผ่นเหล็ก "มีอะไรต้องพูดอีกล่ะ ก็ว่ากันไปตามกฎหมายสิ ไม่มีใครอยู่เหนือกฎหมายได้หรอกนะ"

ฉีหงไฉไม่สนใจคนทั้งสี่ เดินตรงเข้าไปในห้องฉุกเฉินทันที

สีหน้าของผู้ปกครองทั้งสี่คนที่ถูกทิ้งไว้ข้างหลังนั้นช่างน่าดูชม จากตกตะลึงกลายเป็นสิ้นหวัง จากไม่เชื่อสายตากลายเป็นหมดหนทาง ภายในเวลาเพียงเสี้ยววินาที ความรู้สึกต่างๆ ก็เปลี่ยนผ่านไปอย่างรวดเร็ว