บทที่ 206 ไม้เรียวตีหมาป่า ต่างฝ่ายต่างกลัว

โจวไห่ออกไปเดินเตร็ดเตร่อยู่สองวัน ข่าวลือต่างๆ นานาเกี่ยวกับพานกั๋วหลงและพี่เถี่ยก็แพร่สะพัดไปทั่วทุกมุมถนนของเมืองเก๋ออัน

ข่าวลือยิ่งถูกส่งต่อก็ยิ่งเกินจริงไปเรื่อย บ้างก็ว่าพานกั๋วหลงใช้เวลาเพียงสั้นๆ โกยเงินไปได้ถึงหนึ่งแสนหยวน บ้างก็ว่าพี่เถี่ยกำลังซ่องสุมกำลังเตรียมจะกวาดล้างซุนเหล่าก่านกับเสี่ยวตี้จู่ให้สิ้นซาก บ้างก็ว่าพานกั๋วหลงจ้างนักฆ่ามืออาชีพด้วยราคาสูงลิ่ว เพื่อลอบสังหารเสี่ยวเถาหง เหล่าอ้าย และต้าปิง

สามคนพูดกลายเป็นเสือ ข่าวลือเหล่านี้ไหลรวมกันเป็นสายน้ำเล็กๆ และในที่สุดก็กลายเป็นคลื่นลูกใหญ่ที่ซัดกระหน่ำอย่างรุนแรง

ที่ลานบ้านชาวนาหลังหนึ่งในหมู่บ้านเฉินเจียไถ ซุนเหล่าก่านกับเสี่ยวตี้จู่มาพบกัน สองอดีตศัตรูต้องมานั่งจับเข่าคุยกันเพราะมีศัตรูคนเดียวกัน

เสี่ยวตี้จู่เป็นชายหัวโล้น บนหัวกลมๆ ของเขามีดวงตาเล็กๆ ที่เปล่งประกายความเจ้าเล่ห์