บทที่ 215 กลืนไม่เข้าคายไม่ออก

เวลาแปดโมงครึ่งของเช้าวันรุ่งขึ้น หลินจื้อหย่วนถือรายงานผลการตรวจสอบคุณภาพสินค้าที่ออกโดยแผนกอุปกรณ์ ไปเคาะประตูห้องทำงานของโกวเต๋อส่วย

"ต้าหลิน มาแล้วเหรอ เร็วเข้า รีบมานั่งสิ!" โกวเต๋อส่วยหยิบกระป๋องใบชาออกมาด้วยใบหน้ายิ้มแย้มแจ่มใส "มา ลองชิมดูสิ นี่เป็นชาแดงที่เพื่อนฉันเอามาจากเขาอู่อี๋เชียวนะ หาซื้อตามท้องตลาดไม่ได้หรอก"

"รองผู้อำนวยการโกวครับ ลิ้นจระเข้อย่างผมดื่มชาดีชาเลวก็แยกไม่ออกหรอกครับ เอาชาดีๆ แบบนี้มาให้ผมดื่มมันจะเสียของเปล่าๆ นะครับ"

หลินจื้อหย่วนปฏิเสธอย่างสุภาพไปสองครั้ง จากนั้นก็ยื่นรายงานผลการตรวจสอบคุณภาพให้ "รองผู้อำนวยการโกวครับ โปรดพิจารณาด้วยครับ คุณภาพสินค้าของโรงงานฮาร์ดแวร์หงกวงน่าเป็นห่วงมากเลยนะครับ! ถ้านำนอตและสกรูลอตนี้ไปติดตั้งกับเครื่องจักรของเรา จะต้องเกิดอุบัติเหตุร้ายแรงในการผลิตแน่ๆ ครับ"

โกวเต๋อส่วยรับรายงานมาดูอย่างละเอียด พลางด่าทออยู่ในใจ