บทที่ 227 เดินเข้าสู่กับดัก

บรรดาเถ้าแก่เล็กๆ พอได้ยินแบบนั้น ต่างก็ตาลุกวาวด้วยความร้อนรน พวกเขายุยงให้เสี่ยวกวงไปเจรจากับเถ้าแก่เฉิน

"พี่กวง พี่สนิทกับเถ้าแก่เฉินไม่ใช่เหรอครับ ช่วยพูดกับเขาทีได้ไหม ให้ขายเครื่องใช้ไฟฟ้าให้พวกเราก่อน"

เสี่ยวกวงไปหาเถ้าแก่เฉินจริงๆ แต่เถ้าแก่เฉินกลับผายมือออกทั้งสองข้าง แสดงท่าทีว่าหมดหนทางช่วยเหลือ "เสี่ยวกวง การทำธุรกิจสิ่งที่สำคัญที่สุดคือความน่าเชื่อถือนะ ต้องมีลำดับก่อนหลัง คนอื่นเขามาหาฉันก่อน จ่ายเงินเรียบร้อยแล้ว ฉันจะเอาของไปให้พวกนายได้ยังไงล่ะ ขอโทษด้วยจริงๆ นะ"

เสี่ยวกวงอ้อนวอนอย่างหนัก

ท้ายที่สุด เถ้าแก่เฉินก็ทนลูกตื๊อของเขาไม่ไหว ทำได้เพียงถอนหายใจออกมา "เสี่ยวกวง ไม่ต้องพูดแล้ว สินค้าลอตหน้าฉันจะให้สิทธิ์นายก่อนก็แล้วกัน นอกจากนี้ สินค้าทุกเครื่องฉันจะลดราคาให้นายอีกห้าสิบหยวน ฉันช่วยได้แค่นี้แหละ"