บทที่ 236 อนาคตที่สดใส

วันนี้เป็นวันที่ซูจิ่นต้องไปเรียนภาคค่ำอีกครั้ง หลินจื้อหย่วนไปส่งเธอที่ห้องเรียนเหมือนเช่นเคย จากนั้นก็เข้าไปในป้อมยามของวิทยาลัยการเหล็กเพื่อพูดคุยสัพเพเหระกับพวกเจ้าหน้าที่แผนกรักษาความปลอดภัย ผ่านไปไม่นาน เสียงคำรามของเครื่องยนต์มอเตอร์ไซค์ก็ดังมาจากข้างนอก เหล่าหลี่กับหวังฉางซงมาอีกแล้ว

หลินจื้อหย่วนเดินออกจากป้อมยาม ล้วงบุหรี่ออกมา ทั้งสามคนยืนพ่นควันฉุยกันอยู่ที่หน้าประตูโรงเรียน

"หัวหน้าหลิน ช่วงนี้พานกั๋วหลงไปที่อาคารเป่ยเฉินทุกวันเลย สายข่าวของผมรายงานมาว่า ตอนนี้เขากลายเป็นผู้จัดการอาวุโสของบริษัทหงต๋าไปแล้ว ธุรกิจทั้งหมดของบริษัทหงต๋าในตอนนี้ถูกส่งมอบให้เขาดูแลหมดเลยครับ" เหล่าหลี่เล่าความเปลี่ยนแปลงในช่วงสองสามวันที่ผ่านมาให้หลินจื้อหย่วนฟังอย่างละเอียดทุกกระเบียดนิ้ว

หลินจื้อหย่วนขมวดคิ้วเข้าหากันทันที "ทำไมถึงเป็นแบบนี้ไปได้"

เดิมทีเขาคิดว่าพานกั๋วหลงแค่โลภอยากได้ดอกเบี้ยสูงๆ ของพวกมิจฉาชีพกลุ่มนั้น และคงจะเอาเงินไปฝากไว้ที่บริษัทหงต๋านั่น แต่ดูจากตอนนี้แล้ว สถานการณ์มันพัฒนาไปไกลเกินกว่าที่เขาคาดการณ์ไว้มาก