บทที่ 238 เซฟเฮาส์ที่ถูกเปิดโปงก่อนเวลาอันควร

ต่งเสี่ยวซู่เริ่มตั้งใจฟังบทสนทนาของลูกค้าตรงเบาะหลัง

"เสี่ยวกวง แกอย่าคิดมากเลย พานกั๋วหลงเข้ามาที่บริษัทหงต๋าได้ก็เพราะใช้เส้นสายของเถ้าแก่โดยตรง ฉันเองก็หมดปัญญาเหมือนกัน"

"พี่พยัคฆ์ ผมไม่ได้คิดมากหรอกครับ ความจริงผมแอบดีใจด้วยซ้ำ ทำธุรกิจเขาก็ถือคติประนีประนอมพาให้เกิดทรัพย์ไม่ใช่เหรอครับ ถึงพานกั๋วหลงจะเคยล่วงเกินพี่มาก่อน แต่ตอนนี้สิ่งที่เราควรคำนึงถึงเป็นอันดับแรกก็คือการหาเงินไม่ใช่เหรอครับ ผมได้ยินมาว่าพานกั๋วหลงหาเงินทุนเข้าบริษัทได้เยอะเลย มีเงินให้กอบโกยก็ดีแล้ว..."

"เสี่ยวกวง แกคิดแบบนี้ได้ฉันก็ดีใจ ดูเหมือนว่าช่วงที่ฉันไม่อยู่เก๋ออันแกจะโตเป็นผู้ใหญ่ขึ้นเยอะเลย ตั้งใจทำงานเข้านะ พวกเราจะกอบโกยเงินกันให้เยอะๆ..." คำตอบของเสี่ยวกวงเกินความคาดหมายของเว่ยเหลาหู่ไปมาก ในเสี้ยววินาทีนั้น เขากลับรู้สึกผิดขึ้นมาเล็กน้อยแม้จะเพียงเบาบางก็ตาม

จากบทสนทนาของทั้งคู่ ต่งเสี่ยวซู่ก็รู้ชื่อของลูกค้าทั้งสองคน คนหนึ่งชื่อพี่พยัคฆ์ ส่วนอีกคนชื่อเสี่ยวกวง