บทที่ 246 ผู้เก็งกำไร

เจ็ดโมงเช้า บริเวณชานชาลาสถานีรถไฟเก๋ออัน กลุ่มคนกลุ่มหนึ่งกำลังยืนชะเง้อคอยด้วยความคาดหวัง

รถไฟขบวนสีเขียวค่อยๆ เคลื่อนตัวเข้าสู่ชานชาลา กลุ่มคนเหล่านี้ก็รีบเข้าไปออกันอยู่ที่ประตูทันที พร้อมกับโบกมือตะโกนเรียก "คุณอาเซิ่ง" อย่างกระตือรือร้น

ซูเซิ่งที่มีใบหน้าซีดเซียวและดวงตาแดงก่ำ ชะโงกหน้าออกมาจากหน้าต่างรถไฟ โบกมือตอบรับกลุ่มคนเหล่านั้น

นั่งรถไฟมาทั้งคืน ไม่ว่าใครก็คงไม่ได้พักผ่อนอย่างเต็มที่

ผ่านไปไม่กี่นาที ซูเซิ่งก็ถูกกลุ่มคนรายล้อมราวกับดวงดาวล้อมเดือนพาออกจากสถานีรถไฟ