บทที่ 276 สาวน้อยโฉมงาม

ห้าชั่วโมงครึ่งต่อมา หลินจื้อหย่วนและเอ้อร์หลวี่ก็หิ้วสัมภาระเดินออกจากสนามบินโดโมเดโดโวในมอสโก

ตรงทางออกสนามบิน ชายวัยกลางคนในชุดเครื่องแบบคนหนึ่งกำลังชูป้ายชื่อ ดวงตาสีน้ำตาลคู่หนึ่งจ้องเขม็งไปยังผู้โดยสารที่กำลังเดินออกมาอย่างไม่วางตา

ท่ามกลางฝูงชนชาวผิวขาว หลินจื้อหย่วนและเอ้อร์หลวี่ที่มีผมสีดำผิวสีเหลืองดูโดดเด่นสะดุดตาเป็นพิเศษ ชายวัยกลางคนคนนั้นรีบแกว่งป้ายในมือไปมาทันที ปากก็พร่ำพูดอะไรบางอย่างที่หลินจื้อหย่วนฟังไม่ออก

ถึงจะฟังไม่ออก แต่หลินจื้อหย่วนก็พอเดาความหมายจากสีหน้าของเขาได้ คร่าวๆ ก็น่าจะเป็นคำต้อนรับอะไรทำนองนั้น

หลินจื้อหย่วนเดินตามหลังเอ้อร์หลวี่ตรงไปหาชายวัยกลางคนในชุดเครื่องแบบ ฟังพวกเขาคุยกันเป็นภาษารัสเซีย