บทที่ 293 เลื่อนตำแหน่ง

เช้าวันรุ่งขึ้น ฟ้ายังไม่ทันสาง หลินจื้อหย่วนก็แอบย่องออกจากรังรักของเหยาเยี่ยเหมือนเช่นเคย

แสงอรุณเพิ่งจะรำไร หลินจื้อหย่วนก้มหน้าก้มตาเดินจ้ำอ้าว ครั้งนี้ที่มาหาเหยาเยี่ยเขาไม่ได้ปั่นจักรยานมา จึงต้องเดินไปที่ริมถนนเพื่อโบกเรียกแท็กซี่

ขณะที่เขาเดินผ่านตึกพักอาศัยตึกหนึ่ง อู่เสี่ยวชิงที่กำลังทำอาหารเช้าอยู่ที่ระเบียงชั้นสี่ก็เผลอมองลงมาข้างล่างโดยบังเอิญ เธอเห็นเงาร่างที่คุ้นเคยร่างหนึ่ง

หลินจื้อหย่วนงั้นเหรอ

แต่แล้วอู่เสี่ยวชิงก็ส่ายหน้าหัวเราะเยาะตัวเอง ฉันต้องตาฝาดไปแน่ๆ หลินจื้อหย่วนจะมาโผล่ที่เป่ยโกวแต่เช้าตรู่แบบนี้ได้ยังไงกัน