บทที่ 309 ความหวาดกลัว

แขกที่ไม่ได้รับเชิญไม่กี่ท่านนี้ทำให้การจัดการของหลินจื้อหย่วนรวนไปหมด ไม่มีทางเลือก หลินจื้อหย่วนทำได้เพียงไปหาผู้จัดการตึกรับรองเพื่อขอห้องวีไอพีเพิ่มอีกหนึ่งห้อง และให้ต่งเสี่ยวซู่ที่คอยช่วยงานอยู่ที่นี่มาตลอดเป็นคนพาพวกเขาเข้าไป

เกิ่งเจิ้นเปียวมองไปที่โต๊ะของซูเชียนเฉิงตาละห้อย เขาอยากจะไปนั่งตรงนั้นใจจะขาด แต่หลินจื้อหย่วนไม่อนุญาต เขาก็ทำได้แค่เดินตามต่งเสี่ยวซู่เข้าไปในห้องวีไอพี

เพิ่งจะจัดการแขกไม่กี่ท่านนี้เสร็จ หลินจื้อหย่วนเดินออกมาจากห้องวีไอพี ก็ต้องตกใจจนสะดุ้ง คนในห้องโถงลุกขึ้นยืนกันไปครึ่งหนึ่ง สายตาทุกคู่จับจ้องไปที่ประตูใหญ่ ที่แท้ทีมผู้บริหารของโรงงานหลอมเหล็กก็มาถึงแล้ว เว่ยหานซง ผู้จัดการโรงงานหลอมเหล็กเดินนำหน้าก้าวฉับๆ เข้ามา

ครึ่งหนึ่งของคนที่นั่งอยู่ในห้องโถงนี้ล้วนเป็นคนของโรงงานหลอมเหล็ก พอผู้จัดการโรงงานมา พวกเขาจะต้อนรับก็ต้องลุกขึ้นยืนสิ

หลินต้าจุนและหลี่กังรีบเดินเข้าไปรับหน้า