บทที่ 333 การทำกายภาพบำบัด

ความจริงซูเชียนเฉิงฟื้นขึ้นมาตั้งนานแล้ว แต่ก็แทบไม่ต่างอะไรกับการหลับสนิท

ร่างกายของเขาดูเหมือนจะสูญเสียพลังชีวิตไปจนหมด นอนอยู่บนเตียงปล่อยให้คนอื่นจัดการตามใจชอบ หลินจื้อหย่วนสังเกตเห็นว่า ในแววตาของซูเชียนเฉิงไม่มีประกายหลงเหลืออยู่อีกเลย ชายชราที่เคยมีอำนาจสั่งการผู้คนในวันวานได้หายไปแล้ว ถูกแทนที่ด้วยชายชราที่ใกล้จะลงโลง

วีรบุรุษที่ยิ่งใหญ่แค่ไหนก็พ่ายแพ้ต่อกาลเวลา

ในใจของหลินจื้อหย่วนเกิดความรู้สึกเศร้าสลดขึ้นมาวูบหนึ่ง

หลังจากป้าหวังเตรียมอาหารเหลวเสร็จ เธอก็ใช้กระบอกฉีดยาขนาดใหญ่ดูดอาหารเหลวข้นๆ ขึ้นมาหนึ่งหลอด แล้วค่อยๆ ดันเข้าไปตามสายยางให้อาหารทางจมูก