บทที่ 342 พักงานโดยไม่รับเงินเดือน ตอนที่ 1

ในฐานะคนเป็นพ่อ เขาจะไม่ปวดใจเพราะลูกชายได้อย่างไร

หลินจื้อหย่วนเคยเป็นความภาคภูมิใจของหลินต้าจุน ลูกชายของเขาคนนี้ได้นั่งตำแหน่งหัวหน้าแผนกของเหล็กกล้าเก๋ออันด้วยวัยเพียงยี่สิบสี่ปี แถมยังคบหาดูใจกับหลานสาวของประธานซู อนาคตสดใสและเจริญรุ่งเรือง แต่ใครจะไปคิดว่าเพียงแค่ผ่านพ้นช่วงปีใหม่ ลูกชายก็ถูกสั่งย้ายจากโรงงานหลักไปอยู่ที่ฟาร์มปศุสัตว์ชีหลิ่งจื่อซึ่งทุรกันดารจนแทบไม่มีใครอยากไป

เดิมทีหลินต้าจุนก็อัดอั้นตันใจอยู่แล้ว ตอนนี้ยังต้องมารับรู้ว่าพ่อแม่ของซูจิ่นไม่เห็นด้วยที่ลูกชายจะคบหากับเสี่ยวจิ่น เหตุผลก็เพราะรู้สึกว่าฐานะไม่คู่ควรและดูถูกครอบครัวของเขา

นี่มันเหมือนกับมีมีดกรีดลงกลางใจของหลินต้าจุนอย่างจัง

กรรมกรเฒ่าผู้ทำงานอย่างขยันขันแข็งมาทั้งชีวิต เมื่อต้องเผชิญกับความเจ็บปวดซ้ำซ้อน ก็แทบจะพังทลาย เขาปิดหน้าร้องไห้โฮออกมา