บทที่ 369 การสำรองจ่ายเงินทุน

ใครจะไปรู้ว่าความสนใจทั้งหมดของหลินจื้อหย่วนจะไปจดจ่ออยู่กับอาหารเลิศรสตรงหน้า เขาขยับตะเกียบราวกับโบยบิน ทั้งกินทั้งดื่ม สาวงามหยดย้อยอย่างหลินต๋าในสายตาของเขากลับมีเสน่ห์ดึงดูดใจสู้หอยหลอดผัดจานหนึ่งไม่ได้เลยด้วยซ้ำ

เรื่องนี้ทำเอาหลินต๋าโกรธจนแทบจะขบเขี้ยวเคี้ยวฟัน แต่ในใจกลับเกิดความรู้สึกไม่ยอมแพ้ขึ้นมา

"แหม ประธานหลินคะ คนเป็นๆ ทั้งคนนั่งอยู่ตรงหน้าคุณทั้งที อย่างน้อยคุณก็ช่วยมองฉันให้มากกว่านี้หน่อยสิคะ!"

หลินจื้อหย่วนที่เคี้ยวอาหารอยู่เต็มปากตอบกลับมาด้วยน้ำเสียงอู้อี้ว่า "คุณหลินต๋า คุณไม่รู้อะไร วันนี้ผมตื่นสาย ก็เลยไม่ทันได้กินข้าวเช้า พวกคุณรอผมกินให้อิ่มก่อน แล้วเราค่อยมาคุยเรื่องความร่วมมือกันต่อนะ"

เว่ยเหลาหู่และหลินต๋ามองหน้ากันเลิ่กลั่ก ทำได้เพียงนั่งรออย่างอดทน