บทที่ 375 หลินซัง เป็นคุณจริงๆ หรือ

ยังคงเป็นที่บ้านของสือเมาไฉ บรรดาคนเก่าคนแก่ของโรงงานอบความร้อนกลับมารวมตัวกันอีกครั้ง เพื่อต้อนรับการกลับมาของหลินจื้อหย่วน หลี่เทา จางเต๋อเซิ่ง เฉียนโหย่วฝู และต้าเหลาเฮยต่างก็มากันพร้อมหน้า

ปัจจุบันสือเมาไฉได้กลายเป็นผู้อำนวยการมือหนึ่งของโรงงานรีดร้อนแล้ว ว่ากันว่าที่เขาได้ขึ้นเป็นผู้อำนวยการมือหนึ่ง เป็นเพราะผลจากการผลักดันอย่างสุดกำลังของสวีต้าโหย่ว

ฟังจากที่หลี่เทาเล่า ในตอนนั้นคนที่มีลุ้นตำแหน่งผู้อำนวยการโรงงานรีดร้อนนี้ไม่ได้มีแค่คนสองคน รองผู้อำนวยการฝ่ายเครื่องจักรอย่างโกวเต๋อสุ่ยซึ่งได้รับการสนับสนุนจากเหยาเพ่ยเฉินนั้นมีเสียงเชียร์ดังที่สุด ส่วนสือเมาไฉกลับเป็นคนที่ไม่ถูกจับตามองมากที่สุดในหมู่คู่แข่งทั้งหมด ท้ายที่สุดแล้วอายุงานเขายังน้อยเกินไป ปลายปีแปดแปดเพิ่งจะได้เป็นรองผู้อำนวยการ ปีเก้าศูนย์ก็จะเลื่อนขั้นเป็นผู้อำนวยการมือหนึ่งแล้ว หลายคนจึงไม่ค่อยเห็นด้วยนัก

สุดท้ายก็เป็นสวีต้าโหย่วที่ไปหาจางหนานฟางด้วยตัวเอง แล้วยกเหตุผลมาโต้แย้งอย่างเอาเป็นเอาตาย สวีต้าโหย่วใช้คำพูดประโยคเดียวก็สามารถทำให้จางหนานฟางคล้อยตามได้ "ประธานจาง ผมขอพูดตามตรงนะครับ ถ้าเปลี่ยนให้คนอื่นมารับช่วงต่อโรงงานรีดร้อน งานของโรงงานรีดร้อนจะต้องได้รับผลกระทบอย่างแน่นอน มีเพียงให้เมาไฉมารับช่วงต่อเท่านั้นผมถึงจะวางใจได้"

โรงงานรีดร้อนเป็นโรงงานขนาดใหญ่ของเก๋อกัง ความมีเสถียรภาพในการผลิตนั้นสำคัญเป็นอย่างยิ่ง จางหนานฟางชั่งน้ำหนักข้อดีข้อเสียแล้ว สุดท้ายก็ยอมรับฟังความคิดเห็นของสวีต้าโหย่ว และเลื่อนขั้นให้กับสือเมาไฉ