บทที่ 412 ร้านต้มตุ๋น

นั่งอยู่บนโซฟานุ่มสบายของกุหลาบราตรี ฟังเพลงบรรเลงเบาๆ ข้างกายมีสาวสวยวัยรุ่นคอยใช้มือขาวเนียนรินเหล้าเอาใจ

ชาวเก๋ออันทั้งห้าคนนี้ราวกับตกอยู่ในดินแดนแห่งความอ่อนโยน เมื่อจางต้าหลู่เริ่มสนุกสนานได้ที่ เขาก็สั่งไวน์แดงขวดละแปดร้อยหยวนมาหนึ่งขวด เบียร์หนึ่งลัง และสั่งผลไม้รวมมาอีกสองจาน ทั้งกลุ่มเริ่มดื่มกินกันอย่างบ้าระห่ำ

พวกเขาไม่ทันสังเกตเลยสักนิดว่า ที่หลังเคาน์เตอร์บาร์ของกุหลาบราตรีนั้น มีชายสวมเสื้อยืดสีดำสามคนนั่งอยู่ แต่ละคนหน้าตาเหี้ยมเกรียม แววตาดุดัน โดยเฉพาะคนที่เป็นหัวหน้าซึ่งไว้ผมทรงสกินเฮดมีไรผมสีเขียวครึ้ม สายตาที่พวกเขามองมาที่กลุ่มของจางต้าหลู่ทั้งห้าคน ราวกับกำลังจ้องมองกองเงินกองทองก็ไม่ปาน

ผ่านไปอีกสองชั่วโมง ในขณะที่กลุ่มของจางต้าหลู่ทั้งห้าคนเตรียมจะพาสาวๆ ออกไปข้างนอก พวกเขากลับพบความจริงอย่างไม่คาดคิดว่า สาวๆ ทั้งห้าคนที่มานั่งเป็นเพื่อนพวกเขาเมื่อครู่นี้ ไม่รู้ว่าหายหัวไปไหนกันหมดแล้ว