บทที่ 104 เสียงปืนสองนัด

"สงสัยโชคจะไม่ค่อยดี แถวนี้ดูเหมือนจะไม่มีหมูป่าเลยแฮะ..."

หลังจากเป่านกหวีดเรียกอยู่หลายครั้ง แต่ก็ไม่มีเสียงตอบรับกลับมา วิคเตอร์ก็ยักไหล่อย่างขำๆ ดูเหมือนสวรรค์จงใจจะเพิ่มความยากให้คาร์เตอร์เสียแล้ว

คาร์เตอร์ทำได้เพียงยิ้มแห้งๆ แสดงให้เห็นถึงความจนใจ

"ไปกันเถอะ เปิดไฟฉายสิ เดี๋ยวพวกเราจะสอนวิธีตามรอยหมูป่าให้"

เมื่อเปิดไฟฉายแล้ว ทั้งกลุ่มก็เดินเท้าเข้าสู่ป่า วิคเตอร์ที่สะพายปืนลูกซองไว้ข้างหลังและถือไฟฉายอยู่ในมือ รับหน้าที่เดินนำทางเป็นคนแรก ส่วนโอนีคอยระวังหลังให้ คาร์เตอร์กับเลวินซึ่งเป็นคนหนุ่มสองคนถูกประกบให้อยู่ตรงกลาง