บทที่ 113 เดินทางกลับ

"จูลี่! เลิกคุยโทรศัพท์ได้แล้ว รีบมาดูเด็กๆ แสดงสิ เรื่องงานเอาไว้ปีหน้าค่อยทำ... ว้าย?! คุณทำอะไรเนี่ย เด็กๆ มองอยู่นะ!"

จูเลียนอุ้มโจเซฟีน ทัคเกอร์ ภรรยาของเขาหมุนไปรอบๆ ด้วยความดีใจ รอยยิ้มบนใบหน้าของเขาปิดบังความสุขไว้ไม่มิดเลย

"มีเรื่องดีอะไรเนี่ย ถึงได้ดีใจขนาดนี้?"

"ฮ่าๆๆ เมื่อกี้ฉันเพิ่งตกลงกับนักลงทุนรายใหญ่ที่สุดในอนาคตของฉันได้สำเร็จ! เขารับปากว่าจะลงทุนในบริษัทใหม่ของฉัน 5 ล้าน... นาฬิกาเรือนละสองหมื่นกว่านั่น ซื้อไปคุ้มค่าจริงๆ! ตอนแรกคุณยังบ่นว่าแพงอยู่เลย เห็นไหมล่ะสายตาของฉันเฉียบขาดแค่ไหน! ไม่เลวเลยใช่ไหมล่ะ ลงทุนไปสองหมื่น ได้กลับมาตั้งห้าล้าน ฮ่าๆๆ! ตอนนี้ฉันมีความสุขสุดๆ ตื่นเต้นสุดๆ ไปเลย!"

"นาฬิกาเหรอ? คุณหมายถึงเด็กมัธยมปลายที่ชื่อคาร์เตอร์ ที่คุณเอาแต่พูดถึงตลอดครึ่งปีที่ผ่านมาน่ะเหรอ? คุณบอกเองไม่ใช่เหรอว่าเขาเอาเงินไปลงทุนกับพวกโรเจอร์สหมดแล้ว แล้วเขาจะเอาเงินที่ไหนมาลงทุนให้คุณอีกล่ะ..."