บทที่ 146 ผมต้องปกป้องบ้านเกิด

"สองหมื่นชิ้น..."

หากฟังแค่ตัวเลขนี้อาจจะไม่รู้สึกอะไร แต่ถ้าเอาไปรวมกับยอดขายต่อวันล่ะก็ มันก็น่าตกใจอยู่ไม่น้อยเลยล่ะ!

ต้องรู้ก่อนนะว่า ทั้งเมืองเพียร์สันมีประชากรแค่ห้าหมื่นหกพันกว่าคนเท่านั้น การจะทำยอดขายให้ได้วันละสองหมื่นชิ้น ก็เท่ากับว่าโดยเฉลี่ยแล้วชาวเมืองเพียร์สันทุกๆ สองคนจะต้องมากินข้าวโพดห่อแป้งคนละชิ้นต่อวันถึงจะเป็นไปได้... เป็นไปได้กับผีสิ!

"พวกคุณล้อผมเล่นใช่ไหมเนี่ย?!"

ถ้าไม่ใช่เพราะเห็นแก่หน้าของเบนจามิน และการที่คาร์เตอร์เพิ่งซื้อกิจการธนาคารฟอเรสต์ไปล่ะก็ รีเบอร์ดินมีเหตุผลมากพอที่จะสงสัยว่าคาร์เตอร์เป็นแค่พวกสิบแปดมงกุฎที่โผล่มาจากไหนก็ไม่รู้...