บทที่ 157 ไม่มีใครชอบย้ายบ้านบ่อยๆ หรอก

"คุณแบล็ก ลองดูนี่สิครับ! ในแผนทั้งสองแบบ ตำแหน่งของศูนย์แปรรูปที่ผมกำหนดไว้ในตอนนี้จะไม่เปลี่ยนแปลงครับ ศูนย์แปรรูปเนื้อสัตว์ ผมตั้งใจจะตั้งไว้ที่เมืองเมมฟิส รัฐเทนเนสซี ส่วนศูนย์แปรรูปข้าวโพดจะตั้งไว้ใกล้ๆ เคาน์ตีเคน รัฐอิลลินอยส์"

"ระยะทางขนส่งเนื้อวัวจากซีดาร์ฮิลล์ รัฐเท็กซัส ไปยังศูนย์แปรรูปที่เมมฟิส ขาเดียวประมาณ 717 กิโลเมตร ส่วนการขนส่งเนื้อไก่จากดักลาส หรือฟิตซ์เจอรัลด์ รัฐจอร์เจีย ไปยังเมมฟิส ขาเดียวประมาณ 680 กิโลเมตรครับ"

"ถ้ามองจากสถานการณ์ปัจจุบัน ทำเลตรงนี้อาจจะไม่สะดวกเท่าที่มิสซิสซิปปี แต่ประการแรก ผมคำนึงถึงเรื่องการจัดหาไข่ไก่ ซึ่งการตั้งโรงงานที่นี่จะสะดวกกว่า และเมื่อมองไปถึงอนาคต พื้นที่รอบๆ เมมฟิสอย่างรัฐอาร์คันซอ แคนซัส และมิสซูรี ล้วนเป็นพื้นที่เพาะปลูกและปศุสัตว์ที่สำคัญมาก หากตั้งโรงงานที่นี่ เมื่อถึงช่วงขยายกิจการ เราก็ไม่จำเป็นต้องสร้างโรงงานสาขาเพิ่ม หรือย้ายฐานการผลิตทั้งหมด เราสามารถขยายโรงงานจากฐานเดิมที่มีอยู่ได้เลยครับ"

เมื่อได้ฟังคำอธิบายอย่างฉะฉานของมอนต์โกเมอรี่ คาร์เตอร์ก็ไม่ได้มีข้อโต้แย้งใดๆ รัฐมิสซิสซิปปีตั้งอยู่ระหว่างจอร์เจียกับเท็กซัส ซึ่งก็จริงอย่างที่มอนต์โกเมอรี่ว่า ในระยะสั้นอาจจะสะดวก แต่ในระยะยาวคงจะวุ่นวายแน่นอน ตำแหน่งที่ตั้งที่ค่อนไปทางใต้มากเกินไป ประกอบกับโครงสร้างพื้นฐานภายในรัฐที่ไม่ค่อยจะสู้ดีนัก ย่อมส่งผลกระทบอย่างหนักต่อการจัดหาวัตถุดิบในอนาคต

แต่เมืองเมมฟิสกลับแตกต่างออกไป ในฐานะเมืองที่ใหญ่ที่สุดในรัฐเทนเนสซี นอกจากจะอยู่ใกล้กับแหล่งผลิตวัตถุดิบหลักหลายแห่งแล้ว ด้วยทำเลที่ตั้งอยู่ตอนกลางของประเทศ การคมนาคมทั้งทางบกและทางอากาศของเมมฟิสจึงถือว่าสะดวกสบายมากในภาพรวม ข้อเสียอย่างเดียวก็คือ หากตั้งโรงงานที่นี่ การขนส่งก็จะต้องพึ่งพาการขนส่งทางอากาศเป็นหลัก