บทที่ 173 เงินเดือนที่คาดหวัง

ทฤษฎีผีเสื้อขยับปีกอะไรนั่น ขนาดนักวิชาการผู้เชี่ยวชาญในโลกอนาคตยังหาคำตอบที่แน่ชัดไม่ได้เลย แล้วนับประสาอะไรกับคาร์เตอร์ จะไปคิดให้ปวดหัวทำไมกัน? แทนที่จะมานั่งกังวลว่าเส้นทางการเติบโตของไมโครซอฟต์จะเบี่ยงเบนไปจากเดิมหรือเปล่า สู้เอาเวลาไปตามหาคนสามคนนั้นให้เจอ แล้วรีบจัดการติดตั้งระบบจัดการธุรกรรมทางอิเล็กทรอนิกส์ของธนาคารให้เสร็จ นั่นต่างหากคือเรื่องเร่งด่วนในตอนนี้

คาร์เตอร์สลัดความคิดอันยุ่งเหยิงในหัวทิ้งไป หยิบกระดาษแผ่นเล็กที่เพิ่งจดรายละเอียดของทั้งสามคนเดินลงไปชั้นล่าง เขาเดินตรงไปหาเกรตา พนักงานสาวที่กำลังว่างอยู่พอดี แล้วสั่งงานว่า:

"คุณเกรตาครับ รบกวนไปที่โกดังหลังธนาคาร หาลังกระดาษเก่าๆ ที่ไม่ได้ใช้แล้วมาแกะทำเป็นแผ่นป้ายหน่อยสิครับ แล้วช่วยเขียนข้อความลงไปให้หน่อย เสร็จแล้วก็เอาไปวางไว้ตรงทางแยกเข้าเมือง..."

"ได้ค่ะ จะให้เขียนว่ารับ... เอ๊ะ นี่มัน..."

เกรตาวางแก้วกาแฟลง รับกระดาษแผ่นนั้นจากมือคาร์เตอร์มาดู แค่มองแวบเดียว กาแฟที่เพิ่งกลืนลงคอไปก็แทบจะพุ่งพรวดออกมา...