บทที่ 222 ไปลงนรกด้วยกันเถอะ

ค่าใช้จ่ายด้านแรงงานสามแสนต่อเดือน...

คาร์เตอร์จุดบุหรี่อีกมวนและเริ่มตรวจสอบสถานะทางบัญชีในปัจจุบันของตัวเอง หากไม่ดูที่รายจ่าย รายได้ของธนาคารทั้งสองแห่งจากการเก็บดอกเบี้ยที่ผ่านมา รวมถึงรายได้จากค่าธรรมเนียมในการเป็นธนาคารตัวกลางจัดการธุรกรรม โดยเฉลี่ยแล้วจะอยู่ที่ประมาณหกพันดอลลาร์ต่อเดือน หากไม่มองถึงความสามารถในการดึงดูดเงินฝาก ธนาคารสองแห่งนี้ก็แทบจะถูกแปะป้ายว่าเป็นสินทรัพย์ด้อยคุณภาพไปแล้ว ถือเป็นธุรกิจที่ทำรายได้แย่ที่สุดในชื่อของคาร์เตอร์ในตอนนี้

แต่สำหรับเรื่องนี้ คาร์เตอร์ได้เตรียมใจไว้แล้ว จึงไม่ถือว่าประหลาดใจอะไรนัก

ร้าน HT สาขาแรกริมทางหลวงหมายเลข 23 และสาขาสองในเมืองเพียร์สัน ตอนนี้ต่างก็อยู่ในช่วงทำกำไร สาขาแรกมีปั๊มน้ำมันคอยดึงดูดลูกค้า ส่วนสาขาสอง... ไม่ต้องพูดถึงเลย ตอนนี้สถานที่ที่คึกคักที่สุดในเมืองเพียร์สันก็คือร้านที่ทรีฟารีมีหุ้นส่วนอยู่นั่นแหละ

สาขาแรกเขาเป็นเจ้าของกิจการแต่เพียงผู้เดียว แน่นอนว่าเพื่อความสมดุลของระบบบริษัท คาร์เตอร์จึงโอนหุ้น 20% ของสาขานี้ให้กับบริษัท HT และเปลี่ยนเป็นเงินสดมาสี่หมื่นดอลลาร์ ตอนนี้รายได้ของร้านนี้ ในสถานการณ์ปกติยอดขายต่อวันจะทะลุสี่พันแผ่นอย่างมั่นคง ถึงแม้ว่าลูกค้าจากเมืองดักลาสจะลดลงบ้างหลังจากราคาน้ำมันปรับตัวสูงขึ้น แต่เมื่อเวลาผ่านไป ชื่อเสียงของร้านนี้ริมทางหลวงหมายเลข 23 ช่วงตอนกลางค่อนไปทางใต้ของรัฐจอร์เจียก็ค่อยๆ สะสมเพิ่มขึ้นอย่างเงียบๆ