บทที่ 225 พวกเราก็ไม่ได้สูงส่งอะไร

"คุณว่านี่มันเรื่องบ้าอะไรกันครับเนี่ย คุณลุงกู๊ดแมน!"

"พวกเราเพิ่งจะตกลงกันว่าจะแก้ปัญหาเรื่องคนต่างถิ่นยังไง แต่กลับมาเจอเรื่องแบบนี้เข้า ถ้ากฎหมายนั้นผ่านก่อนกำหนด ผมกลัวว่าความขัดแย้งนี้จะรุนแรงขึ้นไปอีก กลายเป็นว่าสถานการณ์รอบๆ เมืองเราจะวุ่นวายเละเทะไปหมดน่ะสิ!"

เหมือนที่ทั้งสองคนเคยกังวลตอนพูดคุยกันก่อนหน้านี้ เมื่อต้องเผชิญกับเรื่องปากท้อง การเอาชีวิตรอด ทุกสิ่งทุกอย่างต้องมาทีหลัง นี่ไม่ใช่ปัญหาเรื่องสถานะการเป็นพลเมืองของเมืองเลยแม้แต่น้อย...

ตอนนี้อาจจะยังพอทนได้ แต่เมื่อเศรษฐกิจยิ่งตกต่ำลงไปอีก เงินเก็บของประชาชนก็ต้องมีวันหมดสักวัน ยิ่งในอเมริกา หรือจะพูดให้ถูกคือในอเมริกายุคนี้ วันที่เงินเก็บจะหมดเกลี้ยงนั้นอยู่ไม่ไกลเลย

เพราะตั้งแต่เข้าสู่ยุคทศวรรษที่ 70 ในช่วงเวลาเกือบสิบปีนี้ อัตราเงินเฟ้อของอเมริกาแทบจะไม่เคยต่ำกว่า 10% เลย ในสถานการณ์เช่นนี้ ตราบใดที่อัตราดอกเบี้ยเงินกู้ไม่เกิน 10% ยิ่งกู้เงินมากเท่าไหร่ก็ยิ่งเป็นผลดีต่อผู้กู้! แต่สำหรับผู้ปล่อยกู้นั้นกลับเป็นฝ่ายขาดทุน