บทที่ 242 ไมโครซอฟต์ที่ไม่ทำระบบปฏิบัติการ

"ฮัลโหล กู๊ดแมน เมื่อเช้ามีธุระอะไรกับฉันหรือเปล่า? โทษทีนะ ฉันเพิ่งกลับมาถึงโรงแรม ช่วงกลางวันอยู่ที่ชายหาดตลอดเลย ชายหาดที่นี่สวยมากจริงๆ ขอแนะนำเลยนะว่าถ้าวันหลังนายมีเวลาว่าง ก็พาภรรยากับลูกๆ มาพักร้อนสิ!"

หลังจากสูบซิการ์ไปครึ่งมวน ดื่มค็อกเทลไปหนึ่งแก้ว และคุยเรื่องแผนการใหม่กับจิมต่ออีกพักใหญ่ คาร์เตอร์ก็กลับมาที่ห้อง เขานอนเอนกายลงบนเตียงใหญ่ของโรงแรม โอบกอดเรือนร่างอันอ่อนนุ่มสองร่างไว้ในอ้อมแขน คาบซิการ์ครึ่งมวนที่เหลือไว้ในปาก คาร์เตอร์รู้สึกว่าตัวเองกำลังทำตัวเหลวแหลก...

แถมยังเป็นการทำตัวเหลวแหลกอย่างรวดเร็วซะด้วย...

"ฮ่าๆ เอาไว้วันหลังก็แล้วกัน ขอแค่คุณเที่ยวให้สนุกก็พอ เมื่อเช้าที่โทรไปก็แค่อยากจะเตือนคุณว่า แพตเทอร์สันน่าจะไปหาคุณน่ะ"

"ฟู่~ เจอตัวแล้วล่ะ จะว่าไป แพตเทอร์สันก็ช่วยจุดประกายไอเดียใหม่ๆ ให้ฉันเหมือนกันนะ"