บทที่ 281 สามหมื่นฉันยังว่าแพงไปเลย!

“อะไรนะ? สามหมื่นเหรอ? ไม่มีทาง! ซอฟต์แวร์คิว-ดอสตัวนี้ทำเงินให้เราไปแล้วหนึ่งหมื่นดอลลาร์ แถมตามข้อตกลง ทุกครั้งที่ขายสิทธิ์การใช้งานได้หนึ่งชุด เรายังจะได้เงินเพิ่มอีกหนึ่งหมื่นห้าพันดอลลาร์ ด้วยศักยภาพการทำกำไรมหาศาลขนาดนี้ คุณ...”

“คุณบล็อก! ขอขัดจังหวะสักครู่นะคะ คุณเห็นฉันเป็นคนนอกวงการที่ไม่รู้เรื่องรู้ราวอะไรเลยหรือยังไง? ซอฟต์แวร์แบบนี้ กลุ่มเป้าหมายแคบจนแทบจะมองไม่เห็นด้วยซ้ำ ฉันไม่รู้หรอกนะว่าบริษัทของคุณขายสิทธิ์การใช้งานออกไปได้ยังไง แต่ในสายตาของฉัน การซื้อมันในราคาเกินสองหมื่นดอลลาร์... ไม่สิ แค่หมื่นเดียวก็ถือว่าเอาเงินไปทิ้งเปล่าๆ แล้ว!”

แอนนาดันแว่นตาเลนส์ใสที่สวมไว้เป็นแค่แฟชั่นบนสันจมูก ใบหน้าสะสวยของเธอเย็นเยียบราวกับน้ำแข็ง เธอเอ่ยขัดจังหวะคำพูดของบล็อกด้วยน้ำเสียงเย็นชา

“ถ้าไม่ใช่เพราะน้องชายของฉันถูกใจมันล่ะก็ ฉันคงไม่มาปรากฏตัวที่นี่หรอก และก็ไม่ต้องมาเสียเวลาแบบนี้ด้วย! เงินสามหมื่นดอลลาร์ รวมกับอีกหนึ่งหมื่นดอลลาร์ที่คุณหามาได้แล้ว ของที่ทำออกมาลวกๆ แบบนี้ ทำกำไรได้ถึงสี่หมื่นก็ไม่น้อยแล้วนะ คนเราไม่ควรจะโลภมากจนเกินไปหรอกนะคะ...”

คิว-ดอสนั้นถูกสร้างขึ้นมาแบบลวกๆ จริงหรือไม่ แอนนาก็ไม่รู้แน่ชัด ในเวลาสั้นๆ เพียงแค่สองสามวัน เธอไม่มีทางรวบรวมข้อมูลข้ามสายงานได้มากพอ แต่ช่วยไม่ได้ล่ะนะ ชื่อที่แพตเทอร์สันพ่อคนฉลาดหลักแหลมตั้งให้มัน กลับกลายมาเป็นข้ออ้างชั้นดีที่ช่วยเพิ่มความมั่นใจให้กับแอนนา