บทที่ 285 กำไรที่สมเหตุสมผล

หมาป่าห่มหนังแกะงั้นเหรอ?!

คาร์เตอร์ถึงกับไปไม่เป็น ชั่วขณะนั้นเขาไม่รู้เลยว่าอีกฝ่ายกำลังด่าหรือกำลังชมเขากันแน่

อุตส่าห์เมื่อครู่นี้เขายังนึกเห็นใจที่พวกเขามีภาระผ่อนบ้านหนักหนา และคิดจะขึ้นเงินเดือนให้เพื่อแบ่งเบาภาระอยู่เลย แต่ผลสุดท้ายกลับถูกด่าว่าเป็นพวกหน้าเลือดจอมขูดรีดเสียอย่างนั้น

คาร์เตอร์ไม่เคยปฏิเสธเรื่องที่ตัวเองขูดรีดทั้งเรื่องค่าจ้างพนักงานและการตั้งราคาขายบ้าน แถมยังเป็นการขูดรีดทั้งสองทางเสียด้วย เขาใช้ความต้องการซื้อจำนวนมหาศาลมาเป็นข้อต่อรอง เพื่อบีบคั้นเอาผลกำไรจากซัพพลายเออร์อย่างบ้าคลั่ง จากนั้นก็ใช้ความได้เปรียบของการเป็นผู้จัดหาเพียงเจ้าเดียวมาเป็นฐาน เพื่อปั่นกำไรของตัวเองให้พุ่งสูงขึ้นไปอีก

แต่ว่า เขาผิดตรงไหนกันล่ะ?