บทที่ 287 ฝูงชนไร้พลัง

“ตึง! ตึง! ตึง!”

แขนกลของรถขุดที่เปลี่ยนเป็นหัวเจาะค่อยๆ ทาบลงบนกำแพงด้านนอกของตัวบ้าน

ท่ามกลางเสียงเสียดสีจากการสัมผัสกันอย่างแนบแน่นระหว่างหัวเจาะกับกำแพง สิ่งแรกที่ร่วงหล่นลงมาคือเศษสีน้ำตาลที่ทาเคลือบอยู่บนผนังด้านนอกที่เริ่มลอกหลุดออกเป็นแผ่นๆ หลังจากอิฐกำแพงถูกเจาะจนแตกละเอียด เศษหินและฝุ่นผงก็ค่อยๆ ปลิวว่อนร่วงหล่นลงมา...

“อ๊าก?! ทำไม... ทำไมกัน?!”

เมื่อมองดูหัวเจาะที่ค่อยๆ ทะลวงลึกลงไปในกำแพง พร้อมกับฝุ่นหินที่ฟุ้งกระจายมากขึ้นเรื่อยๆ ดวงตาของโอเวนส์ก็แดงก่ำ ความหวังที่พังทลายลงได้บดขยี้กระดูกสันหลังเส้นสุดท้ายของลูกผู้ชายคนนี้จนแหลกสลาย หัวเข่าทั้งสองข้างทรุดฮวบลงกระแทกพื้นเสียงดังทึบ...