บทที่ 292 ข้อสอบที่คุ้นเคย

“สู้ๆ! ลูกพ่อ ลูกเก่งที่สุดอยู่แล้ว! สอบเสร็จเดี๋ยวเราไปกินหมูหันของโปรดลูกกัน ลูกหมูน้อยเนื้อนุ่มกำลังแกว่งเท้าสีชมพูรอเรียกอัจฉริยะตัวน้อยของครอบครัวบราวนี่อยู่นะ~”

“โธ่ พ่อ คนเยอะแยะ พ่ออย่า... ไม่คุยกับพ่อแล้ว ผมเข้าห้องสอบก่อนนะ!”

วันที่ 5 มกราคม ปี 1981 ที่หน้าสนามสอบมหาวิทยาลัยเมอร์เซอร์ในเมืองเมคอน วัยรุ่นจำนวนมากมารวมตัวกันที่นี่เพื่อรอเวลาเริ่มสอบเอสเอที เมื่อต้องเผชิญหน้ากับการสอบเอสเอทีที่ได้ชื่อว่าเป็นการสอบเข้ามหาวิทยาลัยฉบับอเมริกา นักเรียนวัยรุ่นจำนวนมาก รวมถึงครอบครัวของพวกเขาก็แสดงท่าทีไม่ต่างจากในประเทศจีนชาติก่อนของเขาเลย

ก็นี่ถือเป็นหนึ่งในการทดสอบที่สำคัญที่สุดในชีวิตของเด็กคนหนึ่งเลยก็ว่าได้ ยิ่งไปกว่านั้น การเรียนมหาวิทยาลัยยังถือเป็นภาระใหญ่สำหรับครอบครัว ไม่ใช่เรื่องเล็กๆ เลย ในเมื่อยังไงก็ต้องควักเงินจ่ายค่าเทอม ผู้คนก็ย่อมหวังให้ลูกหลานสอบได้คะแนนสูงๆ เพื่อที่จะได้ยื่นเข้าเรียนในมหาวิทยาลัยที่ดีกว่า

เพียงแต่เมื่อเทียบกับการสอบเกาเข่าในประเทศจีนชาติก่อน คาร์เตอร์ที่นั่งยองๆ อยู่ริมแปลงดอกไม้หน้าสนามสอบกลับสัมผัสได้อย่างชัดเจนว่า บรรยากาศของที่นี่ดูผ่อนคลายกว่าในประเทศมาก...