บทที่ 295 ผู้สมัครที่มีข้อกังขา

“ศาสตราจารย์แมนนิงคะ เมื่อสักครู่ทางห้องทำงานคณบดีโทรมาแจ้งว่า ทางคณะกรรมการรับสมัครมีข้อโต้แย้งเกี่ยวกับเอกสารประกอบการสมัครของผู้สมัครท่านหนึ่ง จึงจำเป็นต้องจัดประชุมเพื่อพิจารณาเพิ่มเติมค่ะ...”

“แล้วศาสตราจารย์คอนเคนซินกับศาสตราจารย์โรเวลล่ะ พวกเขาไม่มีเวลาว่างเหรอ? นานๆ ทีโปรเจกต์จะจบลง พวกคุณจะปล่อยให้หญิงชราอย่างฉันได้พักผ่อนสักสองวันไม่ได้เลยหรือไง?”

เฮเลน ทาฟต์ แมนนิง หาววอดๆ เธอเดินลากเท้าด้วยท่าทีอ่อนระโหยโรยแรงในชุดคลุมอาบน้ำไปที่โทรศัพท์ในห้องนั่งเล่น น้ำเสียงของเธอฟังดูหงุดหงิดอย่างเห็นได้ชัด บ่งบอกว่าหญิงชราคนนี้กำลังมีอาการอารมณ์เสียหลังตื่นนอน

“ขออภัยด้วยค่ะ ศาสตราจารย์แมนนิง ศาสตราจารย์คอนเคนซินและศาสตราจารย์โรเวลติดสอนคลาสเรียนค่ะ นอกจากนี้ เหตุผลที่ต้องเรียนเชิญคุณมาเข้าร่วม ก็เพราะในบรรดาผู้เขียนจดหมายแนะนำตัวให้กับผู้สมัครท่านนี้ มีลูกศิษย์เก่าของคุณรวมอยู่ด้วยค่ะ ทางคณะกรรมการรับสมัครเห็นว่า หากมีคุณเข้าร่วมประชุมด้วย จะทำให้ผลการพิจารณามีความยุติธรรมมากขึ้น เพื่อหลีกเลี่ยงไม่ให้พวกเราสูญเสียว่าที่ศิษย์เก่าที่ยอดเยี่ยมในอนาคตไปเพียงเพราะอคติส่วนตัวค่ะ”

“พอๆๆ ไม่ต้องมาพูดจาเป็นทางการกับฉันเลย ก็แค่เห็นว่าตอนนี้ฉันว่างและอยู่ในช่วงวันหยุดไม่ใช่หรือไง? ฉันไปทำงานให้ก็ได้... แต่พวกคุณต้องรอให้ฉันกินมื้อเช้าให้เสร็จก่อนนะ นี่คือข้อแม้สุดท้ายของฉัน!”