บทที่ 305 การห้ำหั่นกันเองของวงการธนาคาร

“สถานการณ์ทางนั้นจะว่ายังไงดีล่ะ หลักๆ ก็คือเมืองเล็กๆ อย่างเพลนส์เนี่ย ทำเลมันพิเศษเกินไป! ถูกขนาบข้างด้วยโคลัมบัสกับออลบานี... พูดตามตรงเลยนะ พวกเขาถูกดอกเบี้ยเงินฝากที่สูงลิ่วบีบจนตายแท้ๆ”

“ทั้งโคลัมบัสและออลบานีต่างก็มีฐานทัพทหารตั้งอยู่ ปกติแล้วการจ่ายเงินเดือนทหารก็ต้องทำผ่านช่องทางของธนาคารพวกนั้น แค่รายได้จากค่าธรรมเนียมการจัดการในแต่ละปีก็ไม่ใช่น้อยๆ แล้ว...”

“ในเมื่อเป็นแบบนั้น พวกเขาก็มีศักยภาพพอที่จะควบรวมกิจการได้สบายๆ แล้วจะมาหาพวกเราทำไมล่ะ?”

คาร์เตอร์ถามด้วยความงุนงง หากพูดอย่างเป็นกลางแล้ว การเข้ารับช่วงต่อธนาคารที่เมืองเพลนส์ความจริงไม่ได้มีความกดดันมากนัก

เมื่อพิจารณาจากโครงการทางด่วนที่กำลังจะเริ่มก่อสร้าง ถึงตอนนั้นไม่ว่าจะเป็นตำแหน่งงาน หรือเม็ดเงินที่จะไหลเข้าสู่ตลาดท้องถิ่น การจะฟื้นฟูธนาคารออมสินในเมืองเล็กๆ สักแห่งย่อมไม่ใช่ปัญหาใหญ่ ปัญหามันอยู่ที่ทำเลที่ตั้งของมันต่างหาก