บทที่ 327 ทีมงานไอพีโอภายนอก

“คุณเป็นเจ้านาย คุณว่าไงก็ว่าตามนั้น... ผมก็แค่รู้สึกว่า...”

สีหน้าของจินาสดูแปลกประหลาดมาก เขายอมรับว่าสิ่งที่คาร์เตอร์พูดก็มีเหตุผลอยู่บ้าง แต่...

“คุณแน่ใจนะว่าทำแบบนี้แล้ว จะทำให้ลูกค้าตื่นเต้นกับเรื่องเซอร์ไพรส์? ไม่ใช่ตื่นตระหนกหวาดระแวง? เพราะต้องคอยระวังตัวตลอดเวลาว่าอาจจะแจ็กพอตได้อาหารสูตรพิสดารที่ร้านเอชทีของเรา?!”

“ฮ่าฮ่าฮ่า ไม่หรอกๆ! พวกเราไม่ได้ไปบังคับเปลี่ยนอาหารที่เขาอยากกินสักหน่อย ยังไงก็ต้องเสิร์ฟของที่เขาสั่งอยู่แล้วสิ! อืม... แล้วก็อาจจะทำเป็นลูกเล่นเล็กๆ น้อยๆ อย่างเช่น ใช้กระดาษหรือวัสดุอะไรสักอย่างทำเป็นการ์ดใบเล็กๆ ที่ไม่เป็นอันตรายต่ออาหาร ซ่อนเอาไว้ในอาหารสูตรพิสดาร... ไม่สิ คำนี้ฟังดูไม่ค่อยดีเลย เรียกว่า ‘ทาโก้นักฆ่า’ แล้วกัน!”

“ให้อาหารสูตรพิสดารพวกนี้แฝงตัวอยู่ในอาหารปกติที่แสนอร่อยราวกับนักฆ่า รอจนเหยื่อลดความระมัดระวัง แล้วก็โจมตีต่อมรับรสของพวกเขาให้พังทลาย! แอบซ่อนการ์ดใบเล็กๆ ไว้ในอาหารนักฆ่านี้ แต่ก็อย่าให้มันเล็กเกินไปล่ะ ระวังลูกค้าจะเผลอกลืนลงไป...”