บทที่ 330 วาณิชธนกิจไม่ได้น่ากลัวอย่างที่คิด

“นายไม่ได้ล้อเล่นใช่ไหม? หนึ่งล้านดอลลาร์ ไม่สนมูลค่าประเมิน?”

คำพูดของจูเลียนทำเอาคาร์เตอร์สะดุ้ง ในฐานะกรรมการตรวจสอบและผู้ถือหุ้นใหญ่อันดับสองของไทเกอร์แมเนจเมนต์ แม้คาร์เตอร์จะไม่ได้เข้าไปบริหารงานโดยตรง แต่เขาก็พอจะรู้รูปแบบการดำเนินงาน หรือแนวคิดทางธุรกิจของกองทุนไทเกอร์อยู่บ้าง

ถึงแม้ว่าในแง่ของลักษณะธุรกิจ จะไม่ได้แตกต่างไปจากกองทุนไพรเวทอิควิตี้ทั่วไปนัก แต่เป้าหมายหลักของกองทุนไทเกอร์คือบริษัทที่จดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์แล้ว ส่วนการไปร่วมลงทุนกับบริษัทที่ยังไม่ได้เข้าตลาดหลักทรัพย์นั้น อยู่นอกเหนือแผนการของจูเลียนอย่างสิ้นเชิง ยิ่งไปกว่านั้น...

“ถ้านายบอกว่า ให้ประเมินมูลค่าบริษัทโดยเพิ่มจากมูลค่าสินทรัพย์สุทธิไปยี่สิบเท่า นั่นก็หมายความว่ามันจะกลายเป็นสองร้อยสี่สิบล้านดอลลาร์เลยนะ! ถ้านายเอาเงินหนึ่งล้านเข้ามา สัดส่วนการถือหุ้นจะได้ถึง 0.42 เปอร์เซ็นต์หรือเปล่ายังลำบากเลย...”

“ฉันรู้! แต่ไม่เป็นไร! เป้าหมายของฉันคือรอให้มูลค่ามันเพิ่มขึ้น และฉันก็เชื่อมั่นว่ามันต้องเพิ่มขึ้นแน่!”