บทที่ 344 มาแล้วก็ไม่ต้องกลับเลย

"ชู่ว!"

เวลาประมาณบ่ายสามโมง ในอาคารเรียนหลังหนึ่งของมหาวิทยาลัยชิงหัว

คาร์เตอร์ที่แอบย่องเข้ามาทางประตูหลังห้องเรียนค้อมตัวลง เขายกนิ้วชี้ขึ้นแตะริมฝีปากเพื่อส่งสัญญาณให้เหล่านักศึกษาแถวหลังที่ดูประหลาดใจกับการปรากฏตัวของผู้มาเยือนที่ไม่ได้รับเชิญอย่างเขา จากนั้นก็แอบไปนั่งลงบนเก้าอี้ไม้ที่โต๊ะแถวหลังสุดเงียบๆ...

ที่โพเดียมหน้าชั้นเรียน คุณหลิวไป่เฉิงที่ไม่ได้เจอกันหลายเดือนกำลังยืนบรรยายอย่างฉะฉาน...

ในฐานะอาจารย์ การที่มีฝรั่งผมทองตาน้ำข้าวแอบย่องเข้ามาหลังห้อง มีหรือที่เขาจะมองไม่เห็น ระหว่างที่กำลังรู้สึกคุ้นหน้าคุ้นตาผู้มาใหม่ คุณหลิวก็ยังคงทำหน้าที่อาจารย์ของตนต่อไป