บทที่ 353 การผูกมัดในอนาคต

"คุณแบล็ก?!"

"ไม่ทราบว่าคุณพิจารณาไปถึงไหนแล้วครับ? ยินดีจะเดินทางมาที่ญี่ปุ่นสักครั้งไหมครับ? ต่อให้เจรจาความร่วมมือไม่สำเร็จ ก็ถือเสียว่ามาเที่ยวพักผ่อน เป็นไงครับ? นอกจากโตโยต้าของเราแล้ว เมื่อกี้ผมลองคิดดู โรงงานของฮอนด้าในอเมริกาตอนนี้น่าจะเป็นโรงงานผลิตรถจักรยานยนต์ ส่วนโรงงานผลิตรถยนต์เหมือนจะยังไม่ลงตัว... แล้วก็ยังมีนิสสันอีก..."

เมื่อไม่ได้ยินเสียงตอบรับจากคาร์เตอร์ในสายโทรศัพท์เสียที อากิโอะ โทโยดะก็เก็บซ่อนความตื่นเต้นในใจไว้ไม่อยู่ และเริ่มเพิ่มข้อเสนอต่อไป

"คุณลองดูว่าพอจะขอ... อืม จดหมายแนะนำหรืออะไรทำนองนั้นจากคุณคาร์เตอร์ได้ไหม ถ้ามีจดหมายแนะนำจากคุณคาร์เตอร์ ผมคิดว่าความเป็นไปได้ในการเจรจาความร่วมมือครั้งนี้ก็น่าจะเพิ่มสูงขึ้นไปอีก และผมจำได้ว่าคุณคาร์เตอร์ก็เป็นชาวจอร์เจีย การได้ทำประโยชน์เพื่อบ้านเกิด ผมคิดว่าเขาน่าจะยินดีอย่างยิ่ง ต้องรู้ไว้นะครับว่า ตามข้อกำหนดข้อตกลงจำกัดการส่งออกรถยนต์ญี่ปุ่นไปยังอเมริกาโดยสมัครใจ โตโยต้าของเรามีโควตาส่งออกอยู่ห้าแสนหนึ่งหมื่นหกพันคัน นิสสันมีสี่แสนห้าหมื่นหกพันคัน และฮอนด้ามีสามแสนสี่หมื่นแปดพันคัน..."

"แค่สามบริษัทของเรารวมกัน ก็กินโควตาไปถึงหนึ่งล้านสามแสนสองหมื่นคันแล้ว คิดเป็นเกือบเจ็ดสิบแปดจุดหกเปอร์เซ็นต์ของโควตาส่งออกรถยนต์ทั้งหมดของญี่ปุ่น... ศักยภาพของพวกเรามันเห็นๆ กันอยู่ ถ้าพวกเราทั้งสามบริษัทไปสร้างโรงงานที่จอร์เจีย ผมคิดว่าคุณคาร์เตอร์คงไม่มีทางปฏิเสธแน่ ในตอนที่เขายังไม่ลงจากตำแหน่ง เขาก็เป็นคนผลักดันอย่างแข็งขันให้บริษัทยานยนต์ญี่ปุ่นเข้าไปลงทุนในอเมริกาอยู่แล้ว!"