บทที่ 388 แบล็กแฟล็กแบงก์โฮลดิ้ง

“ธนาคารเบลกเป็นอะไรไปล่ะ? มีอะไรไม่ดีงั้นเหรอ?”

ด้วยประสบการณ์และแนวคิดของกู๊ดแมน เขาตระหนักได้ยากว่าการเอานามสกุลของตัวเองมาตั้งเป็นชื่อบริษัทมันมีอะไรไม่ดี ยิ่งไม่ต้องพูดถึงความรู้สึกน่าอายอะไรนั่นเลย นามสกุลคือสิ่งที่สืบทอดกันมา และสำหรับบริษัทแล้ว นายไม่อยากให้มันสืบทอดต่อไปเรื่อยๆ หรือไง?

“ก็คือ มันรู้สึกแปลกๆ น่ะสิ มันดูเป็นเรื่องส่วนตัวเกินไป! ฉันคิดว่าถ้าพวกเราอยากจะทำธนาคารใหญ่ๆ จริงๆ! ไม่ว่าจะเป็นธนาคารระดับภูมิภาค ระดับประเทศ หรือแม้กระทั่งระดับโลก ชื่อที่ดูเป็นเรื่องส่วนบุคคลมากเกินไป อาจจะกลายเป็นปัจจัยลบได้ คือความรู้สึกแรกที่เห็นมันดูไม่ค่อยเป็นมืออาชีพ เหมือนพวกคณะละครสัตว์สมัครเล่นน่ะ”

ลองจินตนาการดูสิว่า ถ้าธนาคารพาณิชย์สักแห่งเปลี่ยนชื่อเป็นธนาคารนายสมหมาย มันจะดูตลกขนาดไหน ถ้านึกภาพออกก็จะเข้าใจความรู้สึกของคาร์เตอร์ในตอนนี้ได้เลย แม้ว่าในแนวคิดของชาวอเมริกัน จะไม่มีการเปรียบเทียบอะไรแบบนี้เกิดขึ้นได้ง่ายๆ แต่ใครใช้ให้แนวคิดของคาร์เตอร์ผสมผสานความเป็นตะวันออกและตะวันตกเข้าด้วยกันล่ะ?