ตอนที่ 413 คืนสยองที่เยล

เดินทอดน่องไปตามถนนโกรฟ ขวามือคือผนังด้านทิศเหนือของคณะนิติศาสตร์แห่งมหาวิทยาลัยเยล ส่วนซ้ายมือคือสุสานถนนโกรฟที่เข้ากับบรรยากาศได้อย่างน่าประหลาด

ใช่แล้วล่ะ ทิศใต้ย่านวอลล์สตรีทยังคึกคักอยู่เลย แต่ทิศเหนือกลับมีสุสานโผล่มาซะงั้น

ป้ายหลุมศพที่เรียงรายกันแน่นขนัดซ่อนตัวอยู่ใต้เงามืดของต้นไม้ คาร์เตอร์เริ่มจะเข้าใจขึ้นมานิดๆ แล้วว่าทำไมลินหยิงถึงเลือกเรียนการออกแบบสถาปัตยกรรมสุสานซึ่งเป็นทักษะที่แปลกประหลาดนี้ที่เยลได้ ก็สุสานที่เยลมันเยอะจนเกินปุยมุยน่ะสิ!

ไม่ต้องพูดถึงที่ไหนไกล เอาแค่สุสานโกรฟที่อยู่ฝั่งตรงข้ามถนนนั่น ก็ใหญ่เสียจนคาร์เตอร์มองแทบไม่เห็นจุดสิ้นสุด เมื่อลองนึกถึงแผนที่ในบริเวณนี้ขึ้นมาในหัว ถ้าไม่ดูพวกคำอธิบายที่เขียนไว้เต็มแผนที่ คาร์เตอร์ก็พอจะจำสุสานแห่งนี้ได้อยู่บ้าง

สุสานโกรฟรูปห้าเหลี่ยมมีขนาดใหญ่มากจนแทบจะเท่ากับคณะวิศวกรรมศาสตร์และวิทยาศาสตร์ประยุกต์บวกกับคณะวิทยาการจัดการที่อยู่ติดกัน ซึ่งทั้งสองคณะนี้ก็ถือว่าเป็นคณะที่กินพื้นที่ใหญ่มากในเยลรวมกันเสียอีก!