ตอนที่ 117 ลากไปตายด้วยกัน

(บทนี้น้ำไม่เยอะ เอาไว้แค่อมบ้วนปากก็น่าจะพอ)

อวี๋หมิงหล่างแอบเดือดดาลอยู่ในใจ

ใบหน้ายังคงเจ็บแปลบจากแรงกระแทกของก้อนกระดาษแผ่นนั้น