ตอนที่ 235
ตอนที่ 235 แมวเมดิเตอร์เรเนียน
minibunny · 5,570 ตัวอักษร
"คุณช่วยฉันไว้ทำไม ฉัน...เดิมที...ก็ไม่ได้อยากมีชีวิตอยู่แล้ว" หญิงสาวพิงหัวเตียงอย่างอ่อนแรง นิ้วมือทั้งสิบที่หยาบกร้านคล้ำเสียจากการทำงานเกษตรและ
เซวียเซินยกเก้าอี้พลาสติกมานั่งข้างเตียงคนไข้ แล้วถามขึ้นลอยๆ เหมือนชวนคุยสัพเพเหระ "คุณไม่ใช่คนในหมู่บ้านนี้สักหน่อย ทำไมถึงคิดสั้นขนาดนี้ล่ะ ไม่อยากออกไปจากที่นี่แล้วเหรอครับ"
หญิงคนนั้นมองเซวียเซินด้วยความระแวดระวัง
ตอนนี้รู้สึกยังไง?
ความคิดเห็น
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความคิดเห็น
กำลังโหลดความคิดเห็น