ตอนที่ 338 จางไซว่

"เลิกโทรมาหาผมสักทีได้ไหมครับ บอกไปแล้วไงว่าผมไม่รับสัมภาษณ์ แล้วก็จะไม่พูดอะไรที่ส่งผลเสียต่ออาจารย์ของผมต่อหน้านักข่าวทั้งนั้น! อาจารย์ผมก็ถูกตัดสินว่ามีความผิดฐานลักทรัพย์ที่เป็นวัตถุอันตรายไปแล้ว ฆ่าคนก็ตายได้แค่หนเดียว พวกคุณยังจะเอาอะไรกันอีก จะต้องเกาะคดีของเหยาเฟิ่งหมิงหากินบนความตายของคนอื่นให้ได้เลยใช่ไหม!" พอสัญญาณโทรศัพท์ติด อีกฝ่ายก็กรอกเสียงมาอย่างหงุดหงิดรำคาญใจ

เซวียเซินชะงักไปเล็กน้อย "ผมไม่ใช่นักข่าวครับ" เขาคิดไม่ถึงว่าลูกศิษย์ของเหยาเฟิ่งหมิง คนที่ชื่อจางไซว่ผู้นี้ จะอารมณ์ร้อนถึงเพียงนี้

"ขอโทษด้วยครับ วันนี้ผมรับสายนายข่าวไปสิบเอ็ดสายแล้ว เสียมารยาทจริง ๆ" ปลายสายเงียบไปครู่หนึ่ง สูดหายใจเข้าลึก ๆ สองทีเพื่อสงบสติอารมณ์ "ไม่ทราบว่ามีธุระอะไรหรือครับ ถ้าคุณจะมาถามเรื่องศาสตราจารย์เหยาเฟิ่งหมิงเหมือนกันล่ะก็ ขอโทษด้วย ไม่ต้องคุยกันให้เสียเวลาครับ"