ตอนที่ 348 ตบหน้า

เหล่าหลินขับรถได้เร็วและนิ่งมาก พลางชวนเซวียเซินคุยเป็นระยะ อย่าเห็นว่าเหล่าหลินเอาแต่ยิ้มแย้มดูเข้าถึงง่ายเช่นนี้ ทว่าเรื่องที่ควรพูดเขาก็พูด ส่วนเรื่องที่ไม่ควรพูด เขาจะไม่ยอมแพร่งพรายออกมาแม้แต่คำเดียว เซวียเซินเองก็เช่นกัน ตลอดทางทั้งสองคนจึงคุยกันได้ค่อนข้างถูกคอ

เซวียเซินไม่ได้กลับสำนักงานกฎหมาย แต่ตรงไปยังสถานีตำรวจ

ยามปกติที่เซวียเซินมาสถานีตำรวจเพื่อพบลูกความหรือทำคดีด้วยตัวเอง เขามักจะจอดรถไว้ที่ลานจอดรถใกล้ๆ สถานีตำรวจที่คิดค่าบริการชั่วโมงละไม่กี่หยวน ทว่าเหล่าหลินกลับจอดรถเทียบหน้าประตูใหญ่ของสถานีตำรวจโดยตรง ซึ่งเป็นจุดที่ในเวลาปกติห้ามจอดรถโดยเด็ดขาด