ตอนที่ 363 ศึกประลอง

"ยอมแพ้งั้นเหรอ" เซวียเซินอดไม่ได้ที่จะหัวเราะออกมา ความเจ็บปวดที่แสบร้อนตรงกระดูกข้อเท้าทำให้เขาขมวดคิ้ว เส้นเลือดตรงขมับปูดโปนขึ้นมาเล็กน้อย "ผมชอบคำพูดช่วงหนึ่งในซีรีส์เรื่อง 'เลี่ยงเจี้ยน' มากเลยนะ"

"จอมกระบี่ที่แท้จริง เมื่อต้องเผชิญหน้ากับศัตรูบนทางแคบ ไม่ว่าศัตรูจะแข็งแกร่งเพียงใด ต่อให้อีกฝ่ายจะเป็นจอมกระบี่อันดับหนึ่งของใต้หล้า และรู้ดีว่าสู้ไม่ได้ ก็ต้องชักกระบี่ล้ำค่าของตนออกมาอย่างเด็ดเดี่ยว แม้ต้องล้มลง ก็ต้องกลายเป็นขุนเขา กลายเป็นทิวผา แม้ศัตรูจะมากเราจะน้อย แม้จะตกอยู่ในวงล้อมก็ตาม" เซวียเซินเชิดคางขึ้นเล็กน้อย แววตาแฝงความเฉยชาและเย่อหยิ่งขณะมองไปยังฉู่เหลิ่งหนิง "ผม ไม่มีวันยอมแพ้"

ตราบใดที่ยังมีลมหายใจ การต่อสู้ก็ไม่มีวันสิ้นสุด!