ตอนที่ 97 กระแส บันทึกกฎหมายอาญาของเซวียเซิน ดังเป็นพลุแตก

"การมอบตัว ไม่เพียงแต่ต้องเข้ามอบตัวด้วยความสมัครใจหลังก่ออาชญากรรมเท่านั้น แต่ยังต้องให้การรับสารภาพตามความเป็นจริงถึงการกระทำความผิดของตนเองด้วยครับ" เซวียเซินอธิบาย น้ำเสียงไม่ช้าไม่เร็ว แฝงไว้ด้วยพลังที่ชวนให้น่าเชื่อถือ

"จางซานถือหัวคนกับไส้กรอกเลือดไปสถานีตำรวจด้วยท่าทีอวดดีหยิ่งผยอง ซ้ำยังปฏิเสธที่จะบอกชื่อและข้อมูลส่วนตัวของตัวเอง ดังนั้น..."

"จึงไม่เข้าองค์ประกอบทางกฎหมายของการมอบตัวครับ"

ระบบ: [ค่าความตกตะลึงของชาวเน็ต +100, ค่าความเลื่อมใสของชาวเน็ต +500]

เซวียเซินฟังเสียงแจ้งเตือนของระบบในหัวที่ไม่ได้ยินมานาน

เขายิ้มออกมา

ไลฟ์สดไปแค่สิบกว่านาทีสั้น ๆ เขาก็ทำเงินได้ถึงหนึ่งพันสามร้อยหยวนแล้ว

[ช่วยด้วย! ชาตินี้ฉันคงมองไส้กรอกเลือดแบบเดิมไม่ได้อีกแล้ว ลาก่อนวัยเยาว์!!]

[ใครก็ได้ช่วยเล่าคดีอื่นที ช่วยเบี่ยงเบนความสนใจหน่อย ตอนนี้ในหัวฉันมีแต่สมองหมูกับไส้กรอกเลือดเต็มไปหมดแล้ว]

[อาจารย์เซวียครับ ถ้าผมโดนนายหน้าค้ามนุษย์ผู้หญิงจับไปขายที่แถบเทือกเขาทุรกันดาร แล้วผมตลบหลังจับนังคนค้ามนุษย์นั่นไปขายแทน การกระทำของผมจะเป็นความผิดไหมครับ? ถือเป็นการป้องกันโดยชอบด้วยกฎหมายได้หรือเปล่า??]

[¿¿¿¿¿¿ นายทำเอาเครื่องหมายคำถามของฉันตกใจจนตีลังกากลับหัวเลยว่ะ]

[จับคนค้ามนุษย์ไปขายเนี่ยนะ... แบบนี้ก็ได้เหรอ?]

หน้ากล้องห้องไลฟ์สด

นิ้วทั้งสิบอันเรียวยาวของเซวียเซินตัดเล็บไว้อย่างสะอาดสะอ้านเรียบร้อย

เขาประสานสิบนิ้ววางไว้บนโต๊ะ บุคลิกทั่วทั้งร่างดูสงบนิ่งเยือกเย็นและสุขุม เขายิ้มเล็กน้อยก่อนจะเอ่ยปาก "น่าเสียดายนะครับ การกระทำของคุณไม่เข้าข่ายการป้องกันโดยชอบด้วยกฎหมาย และมีความผิดฐานลักพาและค้าผู้หญิงและเด็กครับ"

ระบบ: [ค่าความตกตะลึงของชาวเน็ต +500]

[ฉันไม่เข้าจายยย!]

[ถ้าคนไม่ค้าฉัน ฉันก็ไม่ค้าคน!]

[นั่นดิ ทำไมคนค้ามนุษย์ขายฉันได้ พอฉันตลบหลังเอาคนค้ามนุษย์ไปขายมั่งกลับกลายเป็นความผิดล่ะ นั่นมันการป้องกันโดยชอบด้วยกฎหมายชัด ๆ มันสมควรโดนแล้วไม่ใช่เหรอ?]

[อะไรวะเนี่ย พูดไม่ออกบอกไม่ถูกเลยจริง ๆ!]

"กฎหมายกับศีลธรรม ในบางสถานการณ์ก็มีความขัดแย้งกันอยู่ครับ" เซวียเซินรอจนคอมเมนต์เริ่มเบาบางลงและไม่จอแจเท่าเดิม จึงอธิบายเรียบ ๆ "คนค้ามนุษย์เอาคุณไปขายย่อมเป็นความผิด แต่หลังจากที่คุณหนีรอดออกมาจากเงื้อมมือของคนค้ามนุษย์ได้แล้ว ภาวะอันตรายร้ายแรงฉุกเฉินนั้นถือว่าสิ้นสุดลงไปแล้วครับ"

"การตลบหลังเอาคนค้ามนุษย์ไปขาย ย่อมเข้าข่ายความผิดฐานลักพาและค้าผู้หญิงและเด็กอย่างแน่นอนครับ"

[อาจารย์เซวียครับ งั้นพวกเราก็ทำได้แค่นั่งรอความตายอย่างเดียวเหรอครับ?]

มีชาวเน็ตคนหนึ่งเอ่ยถามเซวียเซิน

แม้จะอยู่คนละฝั่งของหน้าจอ แต่เซวียเซินยังสัมผัสได้ถึงความสิ้นหวังอย่างท่วมท้นของชาวเน็ตคนนั้นผ่านคอมเมนต์

"ย่อมไม่ใช่การนั่งรอความตายแน่นอนครับ!"

"ในสถานการณ์ที่เพิ่งพูดถึงไป สิ่งที่เราคาดหวังให้คุณทำคือการไปแจ้งความ คุณควรเชื่อมั่นในตำรวจประชาชนของเราครับ"

"สหายตำรวจเหล่านี้ที่ 'สองบ่าแบกรับคุณธรรม ปฏิบัติหน้าที่เพื่อประชาชน' ต่างหาก คือคนที่สมควรได้รับความไว้วางใจจากพวกเรามากที่สุดครับ"

[พูดได้ดี!]

[ขอคารวะสหายตำรวจทุกคน!!]

[ความสงบสุขร่มเย็นของพวกเรา แลกมาด้วยการแบกรับภาระอันหนักอึ้งและก้าวไปข้างหน้าของพวกเขา]

บรรยากาศในห้องไลฟ์สดเริ่มมีความหนักอึ้งขึ้นมาเล็กน้อย

ตำรวจไซเบอร์บางคนที่ตามชื่อเสียงเข้ามาดูไลฟ์สดเผยแพร่ความรู้กฎหมาย เมื่อเห็นคอมเมนต์แสดงความคารวะต่อตำรวจเหล่านั้น ขอบตาก็พลันแดงก่ำขึ้นมาทันทีจนแทบจะกลั้นน้ำตาไว้ไม่อยู่

ประโยคที่ว่า "สองบ่าแบกรับคุณธรรม ปฏิบัติหน้าที่เพื่อประชาชน" ของเซวียเซิน ช่างแทงใจดำและกินใจตำรวจไซเบอร์นายนั้นเหลือเกิน

ไม่รู้ว่าเวลาผ่านไปนานเท่าไร...

บรรยากาศอันหนักอึ้งในห้องไลฟ์สดค่อย ๆ จางหายไป เซวียเซินคุยสัพเพเหระกับชาวเน็ตอยู่หลายนาที ก่อนจะเริ่มเล่าคดีตัวอย่างที่สามของวันนี้

"จางซานออกไปเดินเล่น ระหว่างทางที่เดินผ่านทางเข้าสถานีรถไฟใต้ดิน ก็บังเอิญเจอกับสาวสวยคนหนึ่งเข้า"

"บนตัวของสาวสวยทำรีโมตคอนโทรลอันหนึ่งหล่นลงมาเสียงดังเผาะ จางซานชะงักไปนิดหนึ่ง ก่อนจะก้มตัวลงเก็บรีโมตขึ้นมา"

"เขากำลังคิดจะคืนรีโมตให้สาวสวย พลันเงยหน้าขึ้น สบสายตากันพอดี ใบหน้าของสาวสวยก็แดงก่ำขึ้นมาในพริบตา"

"จางซานเข้าใจได้ในวินาทีนั้น จากนั้นก็กดปุ่มบนรีโมตทันที"

"บึ้มมม——"

"สถานีรถไฟใต้ดินที่อยู่ข้าง ๆ ระเบิดสนั่น"

"ขอถามว่า การกระทำของจางซานมีความผิดฐานใดครับ?"

ชาวเน็ตในห้องไลฟ์สดเงียบกริบไปเกือบห้าหกวินาที

คอมเมนต์เหมือนจะกระตุกค้างไปชั่วขณะ ก่อนที่ครู่ต่อมาจะรัวขึ้นมาแน่นขนัดเต็มหน้าจอ

คอมเมนต์ระเบิดเสียงหัวเราะกันลั่น

[ขำจนจะขิตแล้วพวกเรา!]

[จางซาน: แม่งเอ๊ย ทำไมไม่บอกแต่แรกวะว่านี่เป็นรีโมตระเบิดสถานีรถไฟใต้ดิน???]

[จางซาน: เกือบทำเอาฉันตกใจจนหดหมดแล้ว!]

คราวนี้เซวียเซินไม่ปล่อยให้คอมเมนต์ถกเถียงกันต่อไปอีก

เพราะหากพูดต่อไป เขาเกรงว่าห้องไลฟ์สดจะถูกแบนเพราะเนื้อหาล่อแหลมทางเพศ และเขาไม่อยากเดินตามรอยเท้าของเฮ่อจือจือ

เซวียเซินเฉลยคำตอบทันที "จางซานไม่รู้เรื่องมาก่อน การกดรีโมตจนทำให้สถานีรถไฟใต้ดินระเบิดถือเป็นเหตุสุดวิสัย จึงไม่ประกอบเป็นความผิดทางอาญาครับ"

"ส่วนสาวสวยคนนี้เป็นผู้สร้างภัยอันตรายที่อาจทำให้สถานีรถไฟใต้ดินระเบิดขึ้นมาตั้งแต่แรก ย่อมมีหน้าที่ป้องกันไม่ให้เกิดภยันตรายนั้น"

"ดังนั้น หญิงคนนี้จึงมีความผิดฐานทำให้เกิดการระเบิดโดยการงดเว้นการกระทำครับ"

คอมเมนต์ในไลฟ์ถึงกับอึ้งตะลึง

ชาวเน็ตที่เรียนจบด้านกฎหมายจำนวนไม่น้อยก็คาดไม่ถึงเช่นกันว่าคำตอบจะออกมาเป็นแบบนี้

เซวียเซินยังคงเผยแพร่ความรู้กฎหมายอยู่ในห้องไลฟ์สดต่อไป

เขาไม่รู้เลยแม้แต่น้อยว่า "บันทึกกฎหมายอาญาของเซวียเซิน" เล่มนั้นของตน ได้สร้างความฮือฮาไปทั่วทั้งตลาดมากขนาดไหนแล้ว

โพสต์เวยปั๋วแจ้งเปิดตัวหนังสือเล่มใหม่ของเซวียเซิน จากเดิมที่มีการตอบกลับแค่ไม่กี่ร้อยข้อความ ตอนนี้ทะยานแตะหลักหลายแสนข้อความ ยอดแชร์ทะลุหนึ่งแสนครั้ง อีกทั้งยังมีชาวเน็ตนับไม่ถ้วนแห่กันเข้ามากดถูกใจและแสดงความคิดเห็นอย่างตื่นเต้น

พลอยทำให้สองบัญชีผู้ใช้งานเพียงหนึ่งเดียวในรายการติดตามของเซวียเซินอย่าง @สำนักงานกฎหมายจวินจิ่งv และ @ทนายกู้ผิงเหวินv มียอดผู้ติดตามพุ่งสูงขึ้นอย่างถล่มทลายตามไปด้วย

กระแสความนิยมระเบิดกระจุยกระจาย!!

ในเวลาเดียวกัน

ภายในอาคารสำนักงานของสำนักพิมพ์บทวิจารณ์กฎหมาย ซึ่งเป็นผู้ตีพิมพ์ฉบับรูปเล่มของ "บันทึกกฎหมายอาญาของเซวียเซิน"

ทั้งบรรณาธิการบริหาร หัวหน้ากองบรรณาธิการ ไปจนถึงบรรดาผู้บริหารระดับสูงต่าง ๆ ทุกคนล้วนหัวหมุนจนแทบจะเป็นบ้า

"เสี่ยวหวัง รีบปิดลิงก์สั่งซื้อกับหน้าเว็บสั่งซื้อออนไลน์ไปก่อน สต็อกสินค้าไม่พอแล้ว อย่าให้พวกเขาสั่งซื้อเข้ามาเพิ่มอีก!!"

"มิสเยี่ย เธอรีบไปติดต่อโรงพิมพ์ใหญ่อีกสองแห่ง สั่งพิมพ์งานด่วนล็อตใหญ่ ให้คนงานในโรงพิมพ์ทำโอทีข้ามคืนพิมพ์ 'บันทึกกฎหมายอาญาของเซวียเซิน' ออกมาเพิ่มอีกชุด ทางเราจ่ายค่าล่วงเวลาพิเศษให้ รีบไปเร็ว!"

"รองบรรณาธิการบริหารอู๋ พออาจารย์เซวียเซินไลฟ์สดเสร็จ คุณรีบไปเชิญอาจารย์เซวียเซินมาร่วมรับประทานอาหารด้วยตัวเองนะ ลองถามดูว่าเขาสนใจจะออก 'บันทึกกฎหมายแพ่งของเซวียเซิน' หรือ 'บันทึกกฎหมายพาณิชย์ของเซวียเซิน' สักเล่มไหม เรื่องราคาให้เขาเสนอมาได้ตามใจชอบเลย"

บางคนเปรมปรีดิ์ บางคนเป็นทุกข์

และในจังหวะเวลานี้นี่เอง อวี๋หมิงหล่างมีสีหน้าไม่อยากจะเชื่อสายตา

"ปัง——" เสียงหนึ่งดังขึ้น เขาเหวี่ยงหมัดทุบลงบนโต๊ะอย่างแรง "เป็นไปไม่ได้ ยอดขายนี้ต้องเป็นของปลอมแน่ ๆ ขนาดตัวเลขยอดขายเขายังต้องจ้างปั๊มยอดปลอมเลย!"

"เซวียเซินไม่ได้พูดในห้องไลฟ์สดหรอกเหรอว่า แนะนำให้ทุกคนใช้จ่ายอย่างมีสติ? แล้วมันจะเป็นไปได้ยังไงที่จะยังมีคนซื้อหนังสือของเขามากขนาดนี้?"

เลขานุการหดคอลง พยายามทำตัวให้ลีบเล็กที่สุดเพื่อลดการมีตัวตน "แต่ว่า ทางฝั่งสำนักพิมพ์กำลังแจ้งให้โรงพิมพ์เพิ่มยอดพิมพ์แล้วนะคะ..." ดูแล้วไม่น่าจะปลอมมั้ง

อวี๋หมิงหล่างเอามือไพล่หลังด้วยความกระวนกระวายใจ เดินก้าวไปก้าวมาไม่หยุด

ร้อนรุ่มราวกับมดบนกระทะร้อน

ฝีเท้าของเขาพลันชะงักกึก จู่ ๆ ก็นึกถึงปัญหาใหญ่ระดับคอขาดบาดตายที่ร้ายแรงยิ่งกว่าขึ้นมาได้

แย่แล้ว!!