ตอนที่ 58 เปิดบัญชีเวยป๋อ ไลฟ์สตรีมครั้งแรก

"ระวังฉันจะขยี้แกให้เละนะเว้ย!"

ตอนจะไป เฉินอี้ยังไม่วายทิ้งท้ายด้วยคำขู่

เขานึกว่าทิงเสวียนเอนเตอร์เทนเมนต์กับเฟิงหัวเอนเตอร์เทนเมนต์เป็นคู่ปรับเก่าแก่กันจริง ๆ เสียอย่างนั้น

ทว่าความจริงกลับตรงกันข้ามกับที่เขาคิดโดยสิ้นเชิง

กู้ฟานเองก็พูดไม่ออกบอกไม่ถูก

เฉินอี้ที่คิดจะมาเป็นคู่แข่งของเขา สุดท้ายกลับเลือกทิงเสวียนเอนเตอร์เทนเมนต์

ไม่รู้หรือไงว่าจริง ๆ แล้วทิงเสวียนเอนเตอร์เทนเมนต์เปิดโดยหลานชายของป้าสะใภ้ของพี่ชายของภรรยาของน้าของประธานกรรมการเฟิงหัวเอนเตอร์เทนเมนต์น่ะ?

ไม่อย่างนั้นจะมาเปิดอยู่ฝั่งตรงข้ามกันได้ยังไง?

ทึ่มจริง ๆ เลยให้ตายสิ!

เท่าที่กู้ฟานรู้ ความสัมพันธ์ระหว่างทิงเสวียนเอนเตอร์เทนเมนต์กับเฟิงหัวเอนเตอร์เทนเมนต์ถือว่าดีทีเดียว

ข่าวลือภายนอกที่ว่าสองบริษัทนี้เป็นศัตรูกัน ส่วนใหญ่มีที่มาจากผู้จัดการใหญ่ของทั้งสองฝ่ายต่างหาก

ซ่งเหอกับหลี่ซิงเหยียน

ส่วนสาเหตุน่ะเหรอ!

ซ่งเหอแต่งงานกับ (อดีต) แฟนสาวของหลี่ซิงเหยียนเป็นภรรยา!!

มันก็แค่นั้นเอง!

สองคนนี้พอเจอกันทีไรก็เลยชักสีหน้าใส่กันตลอด!

แต่ความบาดหมางของสองคนนี้มันเกี่ยวอะไรกับคนอื่นในบริษัทล่ะ!

ถึงอย่างไรคนอื่น ๆ ของทั้งสองบริษัทก็ยังไปมาหาสู่กันเป็นประจำอยู่ดี

ไม่ใช่เพราะอะไรหรอก

ก็แค่เพื่อหาของกินอร่อย ๆ สักคำ!

กู้ฟานส่ายหน้าอย่างจนใจแล้วเดินกลับเข้าบริษัท

แม้ทางฝั่งรายการ "ฮิปฮอปแห่งหัวกั๋ว" จะล่มไปแล้ว แต่การไลฟ์ที่กำหนดไว้เดิมก็ยังต้องมีอยู่

นี่คือช่วงเวลาที่เขาเปิดบัญชีเวยป๋อ

ซึ่งกำหนดไว้ล่วงหน้านานแล้ว

แม้ตอนนี้จะยังเร็วไป และการไลฟ์ต้องรอถึงสองทุ่มที่เป็นช่วงเวลาคนเข้าชมหนาแน่นจึงจะเริ่ม

แต่กู้ฟานก็มาถึงห้องสำหรับไลฟ์สตรีมก่อนเวลา

ตัวเขาเองก็ไม่รู้ว่าจะทำอะไรตอนไลฟ์ จึงวานให้คนช่วยเตรียมเครื่องดนตรีไว้สองสามชิ้น

นักร้องไลฟ์ ถ้าไม่ร้องเพลงแล้วจะให้ทำอะไรได้อีกล่ะ?

คงไม่ถึงกับต้องมานั่งคุยเรื่องซุบซิบดารากับชาวเน็ตหรอกนะ?

คนอย่างเขากู้ฟานไม่ใช่พวกชอบเสพเรื่องเผือกเสียหน่อย!!!

ขณะที่กู้ฟานกำลังนั่งง่วนอยู่กับการลองเครื่องดนตรีต่าง ๆ ในห้อง

ซ่งเหอก็ผลักประตูเดินเข้ามา มือหนึ่งเท้าเอว ส่วนอีกมือหนึ่งถือของบางอย่างไว้

กู้ฟานได้ยินความเคลื่อนไหวจึงหันไปยิ้มถาม "อาซ่ง มีเรื่องอะไรหรือเปล่าครับ?"

"เอ้า!"

ซ่งเหอยื่นไอศกรีม "คู่หูดำขาว" ในมือให้กู้ฟานพลางยิ้ม "กฎเดิมนะ อานายขอสีดำ!"

กู้ฟานยิ้มรับมาแกะออก แล้วส่งไอศกรีมแท่งสีดำให้ซ่งเหอ พร้อมกับเอ่ยถามด้วยความห่วงใย "เอวคุณอาปวดอีกแล้วเหรอครับ?"

"ไม่เป็นไรหรอก" ซ่งเหอโบกมือข้างที่ถือไอศกรีมไปมา ก่อนจะส่งไอศกรีมเข้าปาก

"ไปตรวจที่โรงพยาบาลหน่อยดีกว่านะครับ!"

กู้ฟานกำลังตั้งใจจะเกลี้ยกล่อมซ่งเหอดี ๆ

แต่จู่ ๆ ซ่งเหอก็ดึง "เจ้าดำ" ออกจากปาก ขมวดคิ้วจ้องมองแท่งสีดำนั้นเขม็ง

"รสชาติมันไม่ใช่นี่หว่า!"

ซ่งเหอยื่นลิ้นไปเลียอีกคำ

คิ้วยิ่งขมวดแน่นขึ้นไปอีก!

รสชาตินี้มันผิดปกติจริง ๆ!

มันควรจะขมหน่อย ๆ ไม่ใช่เรอะ?!!

ทำไมจู่ ๆ ถึงหวานเจี๊ยบขนาดนี้!

เชี่ยเอ๊ย ของปลอมนี่หว่า!

เจ้านี่สมัยนี้หาซื้อยากจะตาย!

เขาอุตส่าห์ขับรถตั้งห้ากิโลเมตรไปซื้อมาแท้ ๆ!

เพียงเพื่อจะเอามาปลอบใจกู้ฟานที่เพิ่งถูกรังแกมา!

ตอนนี้แท่งสีดำดันหวานเจี๊ยบ! ของปลอมชัด ๆ!

"เอาเงินกูคืนมาเดี๋ยวนี้โว้ยยย!!!"

ซ่งเหอตะโกนลั่น เอามือยันเอวตั้งท่าจะไปเอาเรื่องพ่อค้าที่อยู่ห่างออกไปห้ากิโลเมตรทันที

"อาซ่งจะไปไหนน่ะครับ!"

"ไปเอาเรื่องร้านค้า! ไอ้เจ้าดำนี่มันหวาน!!! ฉันกินเจ้าดำมาสิบปี มันต้องขมสิ! นี่มันของปลอม!"

"ไกลแค่ไหนครับเนี่ย! เดี๋ยวผมไปด้วย"

"ไม่ต้อง! แค่ห้ากิโลเมตรเอง! นายรอไลฟ์อยู่ที่นี่แหละ! ฉันไปเดี๋ยวเดียวก็กลับ!"

"แล้วเอวอา..."

"ไม่เป็นไร! เดี๋ยวฉันให้ผู้ช่วยขับรถพาไป! มีสองปากช่วยกันพูดจะได้เหตุผลแน่น ๆ!!"

"ไม่ใช่สิครับ... อา ค่าน้ำมันห้ากิโลเมตรมันแพงกว่าค่าไอศกรีมแล้วนะ!"

"นายไม่ต้องมายุ่ง!"

ซ่งเหอทนรับความหงุดหงิดงี่เง่านี้ไม่ไหวจริง ๆ!

เขาอุตส่าห์ขับรถไปตั้งห้ากิโลเมตรเพื่อซื้อของมาปลอบใจกู้ฟาน

แต่ดันได้ของปลอมเนี่ยนะ?

ทนไม่ไหวโว้ย!

เดินพ้นประตูไปได้สองก้าว ซ่งเหอก็พลันนึกถึงธุระสำคัญที่ตนมาที่นี่ขึ้นมาได้

เขาจึงชะโงกหน้าจากขอบประตูเข้ามาแล้วยิ้มพูดว่า

"เสี่ยวฟาน! เรื่องของวันนี้ไม่ต้องเป็นห่วงนะ! อานายคนนี้ระบายอารมณ์เอาคืนให้เรียบร้อยแล้ว!"

พูดจบประโยค ซ่งเหอก็หดหัวกลับไป และเดินหน้าตั้งอย่างเดือดดาลไปหาผู้ช่วยให้เอารถออกโดยไม่หันกลับมามองอีก

วันนี้ระหว่างเขากับไอ้ร้านค้าไร้ยางอายนั่น ต้องมีใครตายกันไปข้างหนึ่ง!

เมื่อมองดูแผ่นหลังของซ่งเหอ กู้ฟานก็ยิ้มออกมาจากใจจริง

ซ่งเหอมาหาเขาในวันนี้ ก็คงเพื่อจะบอกประโยคนี้สินะ

ช่างดียิ่งนัก!

มีคนมากมายที่รักตนเองอยู่

เวลานี้บัญชีของกู้ฟานยังไม่ทันได้เปิดใช้งานเลยด้วยซ้ำ

เวยป๋อก็เริ่มช่วยโปรโมตให้กู้ฟานล่วงหน้าเสียแล้ว

นี่คือผลลัพธ์ของการเอื้อประโยชน์ซึ่งกันและกัน!

[สองทุ่มคืนนี้ กู้ฟาน แชมป์รายการ "คุณได้ยินเสียงเพลงของผมไหม" จะเข้าสู่เวยป๋อและเปิดไลฟ์สด!]

"เย้! ในที่สุดกู้ฟานก็เปิดเวยป๋อแล้ว! ฉันรอแทบไม่ไหวแล้วเนี่ย!"

"ฮึ่มๆ! คุณหนูคนนี้จะกดติดตามเป็นคนแรกเลย!"

"ถ้าไลฟ์สด กู้ฟานจะร้องเพลงไหมนะ?"

"ร้องชัวร์สิ! นักร้องไม่ร้องเพลงแล้วจะทำอะไร? คุยโม้โอ้อวดเหรอ?"

"ข้างบน ไอ้ข้อสองของนายน่ะมันจะไม่เข้าข่ายไลฟ์สดติดเรตจริงเรอะ?"

"เข้าใจคิดนะเมนต์บน เจ๋งว่ะ"

ทันทีที่ข่าวถูกประกาศออกไป

ศิลปินคนอื่น ๆ ของเฟิงหัวเอนเตอร์เทนเมนต์ เหล่าผู้เข้าแข่งขันในรายการ "คุณได้ยินเสียงเพลงของผมไหม" ที่เปิดบัญชีเวยป๋อไปก่อนหน้านานแล้ว รวมถึงเมนเทอร์ทั้งสามคน ต่างก็ทยอยกันช่วยแชร์โพสต์ต่อ

แค่เรื่องเล็กน้อยที่ช่วยเหลือกันได้ง่าย ๆ เท่านั้น

พวกเขาช่วยกู้ฟาน วันหน้ามีโอกาสกู้ฟานถึงจะช่วยพวกเขาไงล่ะ!

ธรรมเนียมการผูกมิตรในสังคมก็เป็นแบบนี้แหละ

บรรดาแฟนคลับจำนวนมากต่างรับรู้เรื่องที่กู้ฟานเข้าสู่เวยป๋อและจะเปิดไลฟ์สดในวันนี้ผ่านช่องทางต่าง ๆ จึงพากันมารอเฝ้าอยู่หน้าจอมือถือ

ผู้คนที่อยู่ข้างกายกู้ฟานค่อย ๆ เพิ่มจำนวนขึ้นเรื่อย ๆ

เพื่อป้องกันไม่ให้เกิดความผิดพลาดใด ๆ ขึ้นในการไลฟ์สดครั้งนี้

ในสถานที่จริงจึงมีทีมงานมืออาชีพมารวมตัวกันอยู่เพียบ

เพียงแต่ไม่ได้โผล่เข้าไปในกล้องเท่านั้น

อวิ๋นเยียนเองก็ถูกโจวหลานเรียกตัวมาที่นี่ด้วยเช่นกัน

ถึงเวลาค่อยให้เธอโผล่หน้าไปร่วมเกาะกระแสยอดคนดูสักหน่อยก็ย่อมได้

อย่างไรกู้ฟานก็ไม่ได้ขัดข้องอะไรอยู่แล้ว ล้วนเป็นคนกันเองทั้งนั้น อีกทั้งอวิ๋นเยียนก็เซ็นสัญญาอยู่ภายใต้การดูแลของโจวหลานเหมือนกัน

"เทพกู้!"

ทันทีที่อวิ๋นเยียนเห็นกู้ฟานก็รู้สึกตื่นเต้นอยู่บ้าง รีบโบกมือทักทายอย่างมีความสุข

ก็เพราะกู้ฟานน่ะเป็นที่พึ่งพิงอันยิ่งใหญ่เชียวนะ!

ประเภทที่แค่เกาะติดไว้ก็ดังเปรี้ยงปร้างได้เลยน่ะ!

"ไม่ได้เจอกันนานเลยนะ!" กู้ฟานยิ้มพูด

"ฮิๆ!"

อวิ๋นเยียนยิ้มหัวเราะ แต่ก็ยังไม่ได้เดินเข้าไปใกล้ อีกแค่หนึ่งนาทีการไลฟ์สดก็จะเริ่มขึ้นแล้ว

ตอนนี้เป็นเวทีหลักของกู้ฟาน

คนที่แฟนคลับของกู้ฟานอยากเห็นที่สุดย่อมต้องเป็นกู้ฟานแน่นอน!

ต้องรอให้ถึงเวลาที่เธอควรออกโรงก่อนแล้วค่อยปรากฏตัว

จะเดินเพ่นพ่านมั่วซั่วไม่ได้เด็ดขาด

เข็มนาฬิกาเดินหมุนติ๊กต่อกๆ ไปเรื่อย ๆ

เวลาสองทุ่มตรง!

การไลฟ์สดเริ่มขึ้นแล้ว!

อวิ๋นเยียนเอามือไพล่หลังพลางเขย่งเท้าขึ้นเบา ๆ ชะเง้อคอยาวมองไปยังคอมพิวเตอร์ตรงหน้ากู้ฟานด้วยความอยากรู้อยากเห็น

เธออยากจะแอบชำเลืองมองดูจากระยะไกลสักนิดว่าผู้ชมบนหน้าจอไลฟ์สดของกู้ฟานกำลังพูดอะไรกันอยู่