ตอนที่ 67 เริ่มคิดแผนการว่าจะทำให้เฉินอี้ตกใจยังไงดี

หวังเจ๋อคิดไว้อยู่แล้วว่ากู้ฟานจะต้องแซงหน้าเขา

แต่เขาไม่คิดว่าจะเร็วขนาดนี้

บ้าเอ๊ย!

เผลอคุยแป๊บเดียว ก็โดนกู้ฟานอ้อมมาตลบหลังซะแล้ว!

หวังเจ๋อซุกมือเข้ากระเป๋าเสื้อ

โมโหชะมัด!

ทว่าเรื่องที่น่าโมโหกว่ายังตามมาข้างหลัง

กลุ่มแชต : สมาชิกทั้งหมดของ "คุณได้ยินเสียงเพลงของผมไหม"

ด้านในไม่ได้มีแค่ผู้เข้าแข่งขัน แต่ยังมีผู้กำกับและเหล่าเมนเทอร์อยู่ด้วย

เฉินอี้ : "@หวังเจ๋อ ไหวไหมเนี่ยแก! ทำไมโดนกู้ฟานแซงอีกแล้วล่ะวะ!"

หวังเจ๋อจำต้องกัดฟันกรอด ล้วงมือออกจากกระเป๋ามาพิมพ์ข้อความตอบกลับ

หวังเจ๋อ : "เฉินอี้ แกนี่มันกวนประสาทจริงๆ!"

กลุ่มแชต : พันธมิตรล้างแค้นระดับจักรวาลสุดไร้เทียมทาน

เฉินอี้ (ฉันคือสายลับ) : "@หวังเจ๋อ อย่าเพิ่งตื่นเต้นไป! ฉันทำเพื่อลวงกู้ฟานเฉยๆ! จะได้แฝงตัวเข้าไปข้างในไง!"

หวังเจ๋อ : "เหอะ ไอ้คนกวนส้น!"

ติงจื้อสิง : "เห็นด้วย!"

สมาชิกในกลุ่มทนทุกข์กับเฉินอี้มานานแล้ว!

ความกวนประสาทของเขาน้อยคนนักจะต้านทานไหว!

พอก่อกวนเพื่อนในกลุ่มเสร็จ เฉินอี้ก็เริ่มทำตัวน่าหมั่นไส้อีกครั้ง

เฉินอี้ : "ดูท่าจะหวังพึ่งพวกแกเอาชนะกู้ฟานคงเป็นไปไม่ได้แล้ว! ต้องพึ่งตัวฉันเองคนเดียวแล้วล่ะ!"

เฉินอี้ : "ฮิๆ ฉันได้บัตรเชิญของรายการ "วันอันแสนธรรมดา" มาแล้ว! รอให้ฉันไปออกรายการแล้วดังเปรี้ยงปร้างก่อนเถอะ! แล้วจะกลับมาขยี้กู้ฟานให้แหลกเลย!!!"

เฉินอี้ : "อิจฉาฉันล่ะสิ! กั๊กๆๆๆๆ!"

"วันอันแสนธรรมดา" เป็นรายการวาไรตี้เรียลลิตี้โชว์ที่กำลังโด่งดังเป็นพลุแตกในช่วงนี้

รายการแต่ละซีซันจะถ่ายทำต่อเนื่องสามเดือน มีแขกรับเชิญทั้งหมดสิบสองคน แบ่งเป็นกลุ่มละสี่คน

สมาชิกแต่ละกลุ่มต้องใช้สารพัดวิธีเพื่อทำภารกิจที่ทีมงานมอบหมายให้สำเร็จ ถึงจะได้รับเสบียงและสิ่งของต่างๆ

ทุกๆ หนึ่งเดือนทีมงานจะให้คะแนนตามคุณภาพชีวิตของแต่ละกลุ่ม ครบสามเดือนกลุ่มไหนที่ได้คะแนนรวมสูงสุดก็จะเป็นผู้ชนะ

ตอนนี้ "วันอันแสนธรรมดา" ในหัวกั๋วโด่งดังมากจริงๆ

ยอดผู้ชมออนไลน์เฉลี่ยต่อวันมีมากถึงครึ่งหนึ่งของช่วงพีคสุดของ "คุณได้ยินเสียงเพลงของผมไหม" เลยทีเดียว

เพราะอย่างไรเสีย "คุณได้ยินเสียงเพลงของผมไหม" ก็เป็นเพียงรายการวาไรตี้เพลง ยังไปไม่ถึงขั้นที่คนทั้งประเทศจะดูกันทุกคน

ด้วยความร้อนแรงของรายการวาไรตี้นี้ในปัจจุบัน

หากเฉินอี้สามารถทำผลงานได้ดีในรายการและกวาดแฟนคลับมาได้สักระลอก ไม่แน่ว่าอาจจะพอสู้กับกู้ฟานได้จริงๆ

ทว่า อย่างมากก็แค่สู้กันในเรื่องของความนิยมเท่านั้น

ส่วนเรื่องความสามารถนั้น ปัจจุบันเฉินอี้ยังคงประเมินตัวเองออก

สู้ไม่ได้ก็คือสู้ไม่ได้!

แน่นอนล่ะ!

เรื่องอะไรเขาจะยอมรับกันเล่า!

เฉินอี้กอดอก หลับตา ผึ่งหู รออยู่อย่างเงียบๆ เขากำลังรอให้เพื่อนๆ ในกลุ่มอิจฉาตาร้อนอยู่!

ทางที่ดีด่าเขาสักสองสามประโยคด้วยจะยิ่งดี! แบบนั้นแหละเขาถึงจะสะใจจริงๆ!

ใครจะไปรู้ว่าผ่านไปสิบกว่าวินาทีแล้ว กลับไม่มีความเคลื่อนไหวใดๆ เลย

เฉินอี้ลืมตาขึ้นข้างหนึ่งด้วยความสงสัยแล้วมองไปที่หน้าจอคอมพิวเตอร์

แปลกจัง!

เขาเพิ่งจะเดบิวต์แท้ๆ แต่กลับได้ทรัพยากรชั้นดีขนาดนี้!

จะมีคนไม่อิจฉาได้จริงๆ เหรอ?

ในช่องแชตกลับว่างเปล่าเงียบกริบ

ทันใดนั้น!

เสียงแจ้งเตือนติ๊งๆๆ ก็ดังขึ้นอย่างต่อเนื่อง

หวังเจ๋อ : "ใครไม่มีบ้างล่ะ! [รูปภาพ.jpg]"

ติงจื้อสิง : "ฉันก็นึกว่าอะไรเสียอีก [รูปภาพ.jpg]"

หลี่ซินเอ๋อร์ : "? [รูปภาพ.jpg]"

โจวซวี่ : "ฉันก็มี [รูปภาพ.jpg]"

เซวียเชียนเสวี่ย : "1"

ไป๋ซีเอ๋อร์ : "ดูเหมือนทุกคนจะมีกันหมดเลยนะเนี่ย!"

เฉินอี้ : "หา???"

เฉินอี้ถึงกับสตั๊นไปเลย!

ที่แท้ไอ้พวกนี้ไม่ได้พูดอะไรเพราะมัวแต่ไปถ่ายรูปมาอวดนี่เอง!

ก่อนหน้านี้เขายังคิดว่ามีแค่เขาคนเดียวที่มีเสียอีก!

ทำไมพอถามดูถึงได้มีกันหมดทุกคนเลยวะ!

น่าเจ็บใจชะมัด!

นี่มันเป็นไปได้ยังไงกัน!

โอกาสแซงทางโค้งของเขาไม่พังครืนลงไปในพริบตาเลยหรือไง!

แถมยัง!

พวกเขาทั้งเจ็ดคนมีกันหมด!

แล้วกู้ฟาน...จะมีด้วยหรือเปล่านะ?

แบบนี้จะไปแซงทางโค้งได้ยังไงกันเล่า!

ถ้ามีแค่ไม่กี่คนนี้ เฉินอี้ยังมั่นใจว่าจะทำตัวเด่นแย่งซีนที่สุดได้!

แต่ถ้าบวกกู้ฟานเข้าไปอีกคนล่ะก็!

นั่นมันคนละเรื่องกันเลยนะ!

ฝีมือการปั่นกระแสสร้างเรื่องของกู้ฟานไม่ได้ด้อยไปกว่าเขาเลยสักนิด!

อ๊ากกกกก!

ในกลุ่มมีคนรีบยุยงเฉินอี้ทันที

หวังเจ๋อ : "@เฉินอี้ แกไปถามกู้ฟานดูสิ ว่าเขาได้บัตรเชิญหรือยัง"

ติงจื้อสิง : "ใช่ๆๆ! เจ้าสายลับตัวน้อย แกไปสืบข่าวฝั่งศัตรูมาหน่อยซิ"

เฉินอี้มองข้อความในคิวคิวพลางกระตุกมุมปาก

สรุปว่าตอนนี้เขากลายเป็นสายลับสองหน้าไปแล้วสิเนี่ย!

ไปก็ไปวะ!

เฉินอี้โทรหากู้ฟานทันที!

อีกด้านหนึ่ง กู้ฟานกำลังอยู่ในงานเลี้ยงฉลองความสำเร็จ

ตัวกู้ฟานเองความจริงไม่อยากจัดงานเลี้ยงฉลองแบบนี้เอาเสียเลย

แต่จนใจที่ซ่งเหอผู้จัดการใหญ่คนนี้ยืนกรานเสียงแข็ง

บอกว่าตนจะเป็นเจ้ามือเลี้ยงเอง

กู้ฟานจนปัญญาจริง ๆ!

เพราะถ้าเพลงดังหนึ่งเพลงต้องจัดเลี้ยงฉลองหนึ่งครั้ง ในอนาคตซ่งเหอคงได้กลายเป็นสมาชิกระดับแบล็กโกลด์ของโรงแรมแน่ ๆ

เถ้าแก่โรงแรมคงฟันกำไรเละเทะ!

แต่ซ่งเหอกลับไม่กังวลเลยสักนิด!

ไม่มีอะไรมาก!

บริษัทเบิกจ่ายให้!

ความจริงงานเลี้ยงฉลองก็นับเป็นกิจวัตรปกติของบริษัทอยู่แล้ว

ทุกครั้งที่บริษัทมีเพลงดังสักเพลง หรือมีศิลปินดังสักคน คนที่มีผลงานเกี่ยวข้องแทบทุกคนก็จะได้เปิดงานเลี้ยงฉลองกันสักรอบ

ถือเป็นธรรมเนียมของบริษัทเลยก็ว่าได้

ยังไงก็เบิกบริษัทได้ ไม่ต้องควักกระเป๋าตัวเองเสียหน่อย!

ทุกคนจึงกินกันแบบไม่มีแรงกดดันอะไร แถมยังมีความสุขกันมาก

ตอนนี้กู้ฟานกำลังอารมณ์ดีเลยทีเดียว!

โทรศัพท์มือถือของเขาพลันดังขึ้น พอก้มดูก็เห็นว่าเป็นเฉินอี้โทรมา

สีหน้าของกู้ฟานเต็มไปด้วยความเอือมระอาอย่างยิ่ง

กำลังกินข้าวอยู่ดี ๆ ไหงไอ้เวรนี่ถึงโทรมาได้ล่ะเนี่ย!

สงสัยจะมาทำให้อารมณ์เจริญอาหารเสียหมดละมั้ง

คนที่นั่งอยู่ตรงนี้ล้วนเป็นคนกันเอง กู้ฟานจึงไม่ได้ออกไปรับสายนอกห้อง เขากดรับสายทันที

ใบหน้ายิ้มกวนประสาทของเฉินอี้ปรากฏขึ้นบนหน้าจอมือถือของกู้ฟานทันควัน

"ไฮไฮไฮ! พี่รูปหล่อ!"

"ไฮไฮไฮ..." กู้ฟานยอมเล่นตามน้ำอยู่สองวินาทีก่อนจะเปลี่ยนสีหน้าทันที "มีอะไรก็รีบพูดรีบผายลมออกมา ป๊าแกคนนี้จะกินข้าว!"

เฉินอี้ไม่ได้รีบร้อนแต่อย่างใด

เขาหัวเราะพลางเอ่ยขึ้น "กินอะไรอยู่น่ะ! ไหนขอดูหน่อยสิ!"

กู้ฟานหมุนกล้องโทรศัพท์ไปทางโต๊ะอาหาร

เฉินอี้ก็กัดฟันกรอดอีกรอบในทันที!

"กินหรูขนาดนี้ไม่ชวนฉันเลยนะ!"

"แกก็มาสิ ไม่ไกลหรอก แค่สองกิโลเอง"

"ไม่ไปหรอก! มีแต่คนของเฟิงหัวเอนเตอร์เทนเมนต์พวกนายทั้งนั้น ฉันกลัวโดนรุมกระทืบ!"

"งั้นก็หุบปากไป"

คนรอบข้างต่างพากันหัวเราะร่วนขณะฟังเสียงกู้ฟานลับฝีปากกับเพื่อน

เฉินอี้ปรับสีหน้าให้ดูจริงจังขึ้นแล้วเข้าเรื่อง "คืออย่างนี้... พี่รูปหล่อ ช่วงนี้นายได้รับบัตรเชิญอะไรบ้างไหม พวกบัตรเชิญรายการวาไรตี้น่ะ?"

กู้ฟานนึกทบทวนอย่างละเอียดก่อนจะตอบ "บัตรเชิญงานแสดงเชิงพาณิชย์น่ะมีเพียบเลย แต่รายการวาไรตี้ไม่มีจริง ๆ ว่ะ"

"จริงเหรอ?!" ดวงตาของเฉินอี้เป็นประกายวาบทันที!

"อืม จริงสิ" กู้ฟานพยักหน้า

เขาจำไม่ได้จริง ๆ ว่ามีรายการวาไรตี้รายการไหนเชิญเขามา

"วู้วฮู~ เยี่ยมเลย!"

"ตู้ด ตู้ด ตู้ด..."

หลังสิ้นเสียงโห่ร้องยินดี สายก็ถูกเฉินอี้ตัดไปในทันใด

กู้ฟานรู้สึกงงเป็นไก่ตาแตก จึงอดไม่ได้ที่จะบ่นออกมาประโยคหนึ่ง

"เฉินอี้มันประสาทจริง ๆ!"

"เสี่ยวฟาน"

เสียงของซ่งเหอดังขึ้น

กู้ฟานหันไปมองซ่งเหอด้วยความสงสัย

ซ่งเหอหัวเราะร่าพลางเอ่ยว่า "จริง ๆ ในมือฉันมีบัตรเชิญรายการวาไรตี้รายการหนึ่งส่งมาให้นายนะ กะว่าจะกินข้าวเสร็จแล้วค่อยบอกนายน่ะ!"

"อ้าว มีจริง ๆ ด้วยเหรอครับ?"

กู้ฟานยิ้มพลางถาม "รายการอะไรเหรอครับ?"

"รายการ 'วันอันแสนธรรมดา' ที่กำลังดังเปรี้ยงปร้างช่วงนี้น่ะ ค่าตัวที่เสนอมาก็สมน้ำสมเนื้อดีด้วย"

"อ๋อ~"

กู้ฟานกระจ่างแจ้งในทันที พลันผุดรอยยิ้มออกมา

นาทีนี้เขาถึงได้เข้าใจว่าทำไมเมื่อกี้เฉินอี้ถึงดีใจเบอร์นั้นตอนได้ยินว่าเขาไม่ได้บัตรเชิญ

ที่แท้ก็คิดจะแอบทำเซอร์ไพรส์โชว์เหนือใส่เขานี่เอง!

เสียใจด้วยนะเว้ย!

เขาก็มีเหมือนกัน!

กู้ฟานเริ่มคิดคำนวณในใจว่าถึงตอนนั้นจะสร้างเซอร์ไพรส์ให้เฉินอี้ยังไงดี

อ้อ ไม่สิ!

ต้องเรียกว่าทำให้ตกใจจนขวัญผวาต่างหากถึงจะถูก!