ตอนที่ 75 ขอบ.คุณ.มาก.จริง.ๆ.นะ.พี่.รูป.หล่อ!

เจียงซู่พิธีกรพยักหน้า

เฉินอี้ยังนึกว่าเจียงซู่เห็นด้วยกับคำพูดอย่างพวก 'เขาหล่อกว่ากู้ฟาน กู้ฟานน่ะโคตรงี่เง่า' รอยยิ้มบนใบหน้าจึงยิ่งเบิกบานขึ้นไปอีก

ทว่ากลับไม่ทันสังเกตเลยว่ากู้ฟานได้มายืนอยู่ข้างหลังเขาแล้ว ทั้งยังเอื้อมมือขวาอ้อมคอเตรียมจะแตะลงบนบ่า

มือที่ค้างอยู่กลางอากาศของกู้ฟานค่อยๆ ทิ้งตัวลง พร้อมกับสูดหายใจเข้าลึกๆ

วินาทีที่มือแตะลงบนบ่าของเฉินอี้ ลมหายใจที่สูดเข้าไปนั้นก็ระเบิดออกมาทันที!

"พี่สุดหล่อ! ไม่ได้เจอกันนานเลยนะ!"

เสียงผู้หญิงที่ดังกึกก้องแผดเข้าที่หูซ้ายของเฉินอี้

"เฮ้ย เชี่ยเอ๊ย!"

เสียงอันดังสนั่นทำเอาเฉินอี้สะดุ้งโหยง ตัวกระดอนกระโดดถอยหลังไปในพริบตา

"ใครวะบังอาจลอบกัด! อะต๊า~"

สองมือของเฉินอี้เหวี่ยงรัวๆ ซัดหมัดมั่วไร้กระบวนท่าใส่กู้ฟานเป็นชุด

เมื่อครู่นี้ตอนที่กู้ฟานตะโกนเรียกเฉินอี้ เขาใช้เสียงผู้หญิง

เฉินอี้จึงฟังไม่ออกว่าคนที่มาคือกู้ฟาน

รอยยิ้มจึงยังคงประดับอยู่บนใบหน้า

จนกระทั่งเขามองลอดช่องว่างระหว่างสองมือที่กำลังเหวี่ยงอยู่แล้วเห็นหน้าผู้มาเยือนชัดเจน

หมัดมวยในมือก็เริ่มช้าลงเรื่อยๆ รอยยิ้มบนใบหน้าเริ่มแข็งค้างขึ้นเรื่อยๆ จนกระทั่งเลือนหายไปในที่สุด

ครู่ต่อมา

เฉินอี้หยุดเหวี่ยงหมัดทั้งสองข้าง แล้วยื่นมือไปหยิกหน้าตัวเองอย่างแรง

"ซี๊ด~"

ความเจ็บปวดอย่างรุนแรงทำให้เฉินอี้ตระหนักรู้ได้อย่างแจ่มชัด!

เขาไม่ได้ฝันไป!

กู้ฟานมาจริงๆ ด้วย!

แล้วแบบนี้เขาจะแซงทางโค้งได้ยังไงกันเล่า!

แถมเมื่อกี้คนที่พูดก็เป็นเสียงผู้หญิงชัดๆ นี่นา!

เฉินอี้อ้าปากค้างจนกว้าง

เห็นได้ชัดว่ายังทำใจยอมรับผลลัพธ์นี้ไม่ได้เท่าไหร่

"ทำไมล่ะ? พี่สุดหล่อเห็นกู้รูปหล่ออย่างผมแล้วตกใจงั้นเหรอ?"

กู้ฟานปรับเสียงกลับมาเป็นเสียงปกติ จากนั้นเดินไปข้างๆ เฉินอี้ พลางโอบไหล่ของเฉินอี้ที่ยืนแข็งทื่อเป็นหินอยู่กับที่แล้วพูดต่อด้วยรอยยิ้ม

"พี่สุดหล่อ! เมื่อกี้ได้ยินนายบอกว่าเสียใจมากที่ไม่ได้มาร่วมรายการกับผม ผมก็เลยรีบบึ่งตรงมาจากนครเจียงไห่แบบไม่หยุดพักเลยนะ"

"ก็เพื่อไม่ให้นายต้องเสียใจไง ดูสิ ผมดีกับนายขนาดไหน?"

"พี่สุดหล่อ รีบพูดขอบคุณพี่รูปหล่อเร็วเข้า! พี่รูปหล่อนายดีจริงๆ เลย!"

"หือ? อย่าเพิ่งเหม่อสิ!"

พูดพลาง

กู้ฟานก็สะกิดเฉินอี้ที่กลายเป็นหินไปแล้ว พลางเอ่ยแซวยิ้มๆ

"อี้สุดหล่อ รีบขอบคุณผมเร็ว!"

เฉินอี้ทำหน้าเหมือนจะร้องไห้ หมุนคออันแข็งทื่อราวกับหุ่นยนต์หันกลับมา

เขามองรอยยิ้มที่ดูไร้พิษภัยของกู้ฟาน พลางกัดฟันเน้นเสียงทีละคำ

"ขอบ.คุณ.มาก.จริง.ๆ.นะ.พี่.รูป.หล่อ!"

"ไม่ต้องเกรงใจ ไม่ต้องเกรงใจ! พี่น้องกันทั้งนั้น!"

กู้ฟานรีบโบกมือ ห้ามเสียงหัวเราะเอาไว้ไม่อยู่

แต่เฉินอี้กลับกำลังขบเขี้ยวเคี้ยวฟันอย่างบ้าคลั่ง

โมโหโว้ย โมโหจะตายอยู่แล้ว!

เห็นเสียใจบ้าบออะไรแล้วรีบบึ่งมาจากเจียงไห่แบบไม่หยุดพักกันวะ!

จากเจียงไห่มาถึงที่นี่อย่างน้อยก็ห้าร้อยกิโลเมตร!

ตัวเองเพิ่งพูดคำว่าเสียใจจบไปไม่ถึงสามนาที

แกกู้ฟานจะบึ่งมาจากเจียงไห่ได้ยังไง?

แกนึกว่าตัวเองเป็นซูเปอร์แมนหรือไงฟะ!!!

เฉินอี้รู้สึกว่าตัวเองถูกหลอก!

ถูกเพื่อนรักตัวเองหลอกเข้าให้แล้ว!

พอมองรอยยิ้มของไป๋ซีเอ๋อร์ที่อยู่ด้านหลังกู้ฟานไม่ไกล

เฉินอี้ก็มั่นใจเต็มร้อยเปอร์เซ็นต์!

ตัวเองไม่ได้โดนกู้ฟานหลอกแค่คนเดียว!

แต่โดนกู้ฟานกับไป๋ซีเอ๋อร์ร่วมมือกันต้มตุ๋นต่างหาก!

ผู้ชมในห้องถ่ายทอดสดขำกันจนแทบจะขาดใจตาย

"55555! ท่าทางเฉินอี้ตอนตกใจเมื่อกี้โคตรงี่เง่าเลย! ท่าแส้สายฟ้าห้าดอกติด!"

"ขำจะตายอยู่แล้ว กู้ฟานเมื่อกี้ยังอุตส่าห์ดัดเสียงผู้หญิงไปหลอกเขาอีก!"

"ว่าแต่ทำไมกู้ฟานถึงทำเสียงผู้หญิงได้อะ?"

"เมนต์บนแกโง่ปะเนี่ย? ลืม 'กุ้ยเฟยเมามายบทใหม่' ไปแล้วเหรอ? นั่นระดับมืออาชีพนะเว้ย!"

"เฉินอี้นี่เป็นผู้ใหญ่จริงๆ เลยนะ! ไม่เพียงแต่ใช้รอยยิ้มกลบเกลื่อนความเศร้า แต่ยังใช้ความเศร้ากลบเกลื่อนรอยยิ้มได้ด้วย จักรพรรดิแห่งการแสดงชัดๆ! ถ้าฮอลลีวูดไม่มีเขานี่ฉันไม่ดูแน่"

"อี้สุดหล่อ รีบขอบคุณพี่รูปหล่อเร็วเข้า!"

"กู้รูปหล่อโคตรเจ๋งเลยว่ะ! มาถึงก็กดความกวนโอ๊ยของสุดหล่อซะมิดเลย! 55555!"

"ฉันบอกแล้วไง หล่อเหลาบาดใจมันต้องมากันให้ครบทีม!"

"รีบดูเร็วเข้า ไป๋ซีเอ๋อร์จะกลั้นไม่อยู่แล้ว! ลุคสาวเรียบร้อยของเธอจะพังแล้วนะ!"

"เอิ๊กๆๆๆๆๆๆ..."

ไป๋ซีเอ๋อร์อย่าว่าแต่กลั้นไม่อยู่เลย

ถึงขั้นหัวเราะจนส่งเสียงเอิ๊กๆ เหมือนห่านร้องออกมาแล้ว

สีหน้าของเฉินอี้ที่เปลี่ยนไปเปลี่ยนมามันช่างตลกเกินไปแล้วจริงๆ!

หากคำนวณตามสูตรของกฎทรงรอยยิ้มที่ว่า "รอยยิ้มไม่มีวันสูญหาย เพียงแค่ย้ายที่ไปเท่านั้น"

รอยยิ้มของเฉินอี้ก็ได้ย้ายไปอยู่บนใบหน้าของไป๋ซีเอ๋อร์อย่างสมบูรณ์แบบแล้ว

ก็เธอเป็นคนที่รู้เรื่องราวความเป็นมาทั้งหมดนี่นา!

แล้วจะทำยังไงได้ล่ะ?

ก็คงต้องโทษที่ตัวเฉินอี้เองซวยเกินไปแล้วล่ะ!

เฉินอี้ผู้โชคร้ายในเวลานี้กำลังกลอกสายตาไปมาไม่หยุด

เดี๋ยวก็มองไปทางไป๋ซีเอ๋อร์ เดี๋ยวก็มองไปทางกู้ฟาน

เฉินอี้ที่รู้ตัวแล้วว่าการจะก้าวข้ามกู้ฟานในครั้งนี้หมดหวังอย่างสิ้นเชิง ถึงกับมุมปากกระตุกอย่างแรง

สิ่งเดียวที่เขาทำได้ในตอนนี้ คือต้องรักษาแฟนสาวที่อาจจะมีในอนาคตเอาไว้ให้ได้!

เขาหันขวับไปถามกู้ฟาน

"นายไม่ได้บอกว่าไม่ได้รับคำเชิญหรอกเหรอ?"

"ตอนที่นายโทรมา ฉันยังไม่ได้รับจริงๆ นี่"

กู้ฟานเอ่ยอย่างอารมณ์ดี "แต่นายเพิ่งจะวางสายไป ผู้จัดการใหญ่บริษัทพวกเราก็บอกฉันว่ามีเรื่องนี้จริงๆ ไง! โทษฉันไม่ได้จริงๆ นะ! ฉันไม่ได้หลอกนายสักหน่อย!"

ขอแค่เฉินอี้โทรมาช้ากว่านี้สักหน่อย หรือไม่รีบชิงวางสายไปเร็วขนาดนั้น

เรื่องก็คงไม่ลงเอยแบบนี้

พอสิ้นเสียงของกู้ฟาน

เฉินอี้ก็รีบหันไปมอง "พันธมิตร" ทั้งห้าคนของตนทันที พลางพยายามแก้ต่างอย่างสุดชีวิต

"พวกนายได้ยินแล้วใช่ไหม! ไม่ใช่ฉันหลอกพวกนายนะ แต่เป็นกู้ฟานที่ไม่บอกฉันต่างหาก! ฉันไม่ได้ผิดคำสาบานนะ! ที่ว่าจะโสดตลอดชีวิตนั่นไม่นับนะ!"

เดิมทีเฉินอี้คิดว่าจะได้รับความเข้าใจจากพวกหวังเจ๋อ

แต่กลับเห็นทั้งห้าคนส่งเสียง "เหอะ" ออกมาพร้อมเพรียงกัน

พวกเขาไม่เชื่อ!

พวกนายแก๊งหล่อเหลาบาดใจมันพวกเดียวกันชัดๆ!

เดิมทีพวกเขานึกว่าชื่อเล่นในแชตกลุ่มของเฉินอี้ที่ตั้งว่า "ฉันคือสายลับ" แค่ล้อเล่น! เดิมทีนึกว่าเฉินอี้อยากจะก้าวข้ามกู้ฟานจริงๆ!

นึกไม่ถึงเลยว่าจะเป็นสายลับจริงๆ!

แถมยังเป็นสายลับที่เปิดเผยโจ่งแจ้งขนาดนี้อีก!

น่าเจ็บใจนัก!

นึกไม่ถึงเลยว่า "หล่อเหลาบาดใจ" จะเหนียวแน่นแข็งแกร่งขนาดนี้! แถมยังเจ้าเล่ห์ขนาดนี้อีก!

ในขณะที่ "พันธมิตรล้างแค้นระดับจักรวาลสุดยอดไร้เทียมทาน" ของพวกเขากลับเกิดรอยร้าวขึ้นมาเสียก่อน

สมาชิกทั้งห้าคนของพันธมิตรล้างแค้นหันหลังกลับไปพร้อมกัน

เปิดการประชุมลับระดับผู้บริหารทันที

"เฉินอี้เป็นสายลับจริงๆ เราเตะเขาออกจากกลุ่มแชตกันเถอะ!"

"จริงๆ แล้วฉันว่าเฉินอี้คงไม่ถึงขั้นเอาชีวิตครึ่งหลังของตัวเองมาล้อเล่นหรอกมั้ง?"

"หมอนั่นกวนโอ๊ยขนาดนั้น! คำสาบานของเขาเชื่อได้ที่ไหนกัน?"

"ก็จริง"

"ผิดแล้วๆ! เราไม่ต้องเตะเขาออกจากกลุ่มหรอก พวกเราแค่เปิดกลุ่มแชตใหม่ขึ้นมาอีกกลุ่มแล้วไม่ดึงเขาเข้าก็พอแล้วนี่! แบบนี้พวกเรายังใช้กลุ่มเดิมส่งข่าวปลอมได้ด้วย!"

"แผนการยอดเยี่ยม! อนุมัติ!"

"ใช่ๆๆ! ต้องเตะเขาออกจากกลุ่มแชตเลย หมอนั่นคือสายลับที่กู้ฟานส่งมาแท้ๆ!"

เมื่อเสียงสุดท้ายนี้ดังขึ้นมา

การประชุมระดับผู้บริหารของพันธมิตรล้างแค้นก็พลันหยุดชะงักลง

ทั้งยังพร้อมใจกันหันขวับไปมองยังทิศทางต้นเสียง

ก็สบเข้ากับดวงตาเป็นประกายระยับที่เปี่ยมไปด้วยรอยยิ้มของไป๋ซีเอ๋อร์เข้าพอดี

ผู้บริหารทั้งห้ามองหน้ากันเลิ่กลั่ก

ลืมสายลับหมายเลขสองคนนี้ไปได้ยังไงกันนะ?

"แค่ก... เหมือนฉันจะลืมหยิบของมาอย่างหนึ่งแฮะ!" หวังเจ๋อกระแอมไอออกมาคำหนึ่งแล้วรีบเดินตรงไปยังกระเป๋าเดินทางของตัวเองทันที

"จริงด้วย ฉันยังต้องโทรหาแม่เพื่อบอกว่าถึงอย่างปลอดภัยแล้ว" ติงจื้อสิงก็หันหลังเดินหนีไปเช่นกัน

"อื้อๆ ฉันก็ต้องไปด้วย!" หลี่ซินเอ๋อร์พยักหน้าหงึกหงัก

"ฉันอยากเข้าห้องน้ำแล้วสิ" เซวียเชียนเสวี่ยก้าวขาเดินออกไปทันที

"อ้าว? ไปกันหมดแล้วเหรอ? งั้นฉันก็ไปด้วยดีกว่า" โจวซวี่รีบก้าวตามเพื่อนๆ ไปอย่างไว

"บุคลากรระดับผู้บริหาร" ทยอยแยกย้ายกันไปทีละคน

การประชุมต่อต้านสายลับของพันธมิตรล้างแค้นขอประกาศระงับชั่วคราว! บันทึกไฟล์ไว้ก่อน!

ค่อยหาเวลาที่สมาชิก "หล่อเหลาบาดใจ" ไม่อยู่สักคนแล้วค่อยหารือกันใหม่!

เฉินอี้มองดูสมาชิกของ "พันธมิตรล้างแค้นระดับจักรวาลสุดยอดไร้เทียมทาน" ที่แยกย้ายกระจัดกระจายกันไป ในใจก็หลั่งน้ำตาแห่งความโศกเศร้าออกมา

ตัวเขาไม่ได้เป็นสายลับจริงๆ นะโว้ย!

ฮือๆๆๆ!

โลกนี้ช่างเข้าใจฉันผิดแท้ๆ!