ตอนที่ 307 กึ่ง... ศิษย์ของคุณปู่

ในแถบนี้ ขอทานที่ขาดเงินไปซื้อยาเสพติดมีเกลื่อนกลาด แต่ขอทานที่หิวข้าวจริง ๆ นั้น หาดูได้ยากเหลือเกิน

ถึงพวกเหล่าเฝิงจะเป็นคนไร้บ้าน แต่ถ้าไม่เอาเงินไปซื้อยาซี้ซั้ว อาศัยเงินสวัสดิการแต่ละเดือนก็ยังพอกินอิ่มหนำได้ หรือกระทั่งแวะมากินมื้อเล็ก ๆ ที่ร้านหลงจือเว่ยได้ด้วยซ้ำ

โม่เฉินจึงรู้สึกว่าชายคนนี้เข้ามาขอข้าวกินทันทีที่ถึงร้าน มันออกจะแปลกไปสักหน่อย