บทที่ 249 ความมืดปกคลุมสรรพสิ่ง ข้าจะเป็นแสงอรุณสายสุดท้ายท่ามกลางความมืด ใช้อัสนีบดขยี้ความมืด!

เมื่อมองดูความเปลี่ยนแปลงของยันต์กระดาษในมือ สีหน้าของจ้าวรั่วหนานทั้งสามคนก็ไม่อาจสงบนิ่งได้อีกต่อไป

แม้ว่าพวกเธอจะไม่คิดว่าบนโลกนี้มีผีอยู่จริง แต่ภาพที่เกิดขึ้นตรงหน้าก็ชวนขนหัวลุกเกินไปแล้ว!

ประตูห้องปิดอยู่ชัด ๆ แต่จู่ ๆ ภายในห้องกลับมีลมพัดขึ้นมาอย่างนั้นหรือ?

ไม่ว่าเป็นใครก็ต้องกลัวกันทั้งนั้นไม่ใช่หรือไง?

ยิ่งไปกว่านั้น ในเวลานี้ยันต์กระดาษที่อยู่ในมือกลับเปล่งแสงขึ้นมาอย่างเหลือเชื่อ