บทที่ 270 ยามนี้ผู้กองจ้าวช่างโดดเดี่ยวไร้ที่พึ่งเหลือเกิน ราวกับนักศึกษามหาวิทยาลัยผู้มีแววตาใสซื่อและโง่เขลา

หลังจากตกลงกับผู้กองจ้าวน้อยเรียบร้อยแล้ว

หลินเซี่ยก็แยกตัวไปจัดการเรื่องงานศพต่อ

ส่วนปฏิกิริยาของผู้กองจ้าวน่ะหรือ?

ไม่มีใครสนใจเลยสักคน

ผู้กองจ้าวพูดไม่ออก